Planbureau: dramatische stijging van werkloosheid

DEN HAAG, 10 JUNI. Het kabinet moet rekening houden met een forse financiële tegenvaller als gevolg van de verslechterde economische situatie. De directeur van het Centraal Planbureau (CPB), prof. drs. G. Zalm, verwacht een “dramatische stijging van de werkloosheid.” Hij zei dit vanmorgen in een overleg met de Tweede Kamer.

Door de tegenvallende economische groei nemen onder andere de bedrijfswinsten af en dalen de belastinginkomsten. Tweede-Kamerleden van de regeringsfracties CDA en PvdA houden rekening met een extra tegenvaller van ongeveer drie miljard gulden. Zowel het ministerie van financiën als het Centraal Planbureau wilde niet reageren op de omvang van dit bedrag. “We zijn nog aan het rekenen en hebben zelfs nog geen voorlopige cijfers”, zei Zalm vanmorgen in de Kamer.

Hij verwacht een verdere verslechtering van de werkloosheid. In het Centraal Economisch Plan dat in maart is gepubliceerd, gaat het CPB uit van een stijging van de werkloosheid in 1993 en 1994 met respectievelijk 57.000 en 55.000 mensen. De werkgelegenheid, gemeten in arbeidsjaren, verslechtert met respectievelijk 17.000 en 7.000. Zalm kon de Tweede-Kamerleden nog geen concrete cijfers presenteren. “Alle werkgelegenheidsindicatoren staan op rood”, aldus Zalm.

In maart ging het CPB nog uit van een economische groei van 0,25 procent voor 1993. Zalm verwacht dit jaar een stagnatie van de groei, “maar geen daling”. De directeur van het CPB ziet weinig in een internationaal programma om de economie te stimuleren. In alle landen van de EG worden de overheden geconfronteerd met forse financiële tegenvallers. Het CPB verwacht wel een verdere verlaging van de rente in de landen van de EG om zo de groei van de economie te stimuleren.

Alle landen van de EG worden geconfronteerd met een stijgende werkloosheid. De gunstige ontwikkeling in de periode 1983-1990 wordt in Nederland “in een klap teniet gedaan als het economisch tegen zit”, aldus Zalm. Hij pleitte voor een verbetering van de werking van de arbeidsmarkt en een aanpassing van de welvaartsstaat. In de meeste EG-landen dragen deze twee factoren bij aan de slechte situatie op de arbeidsmarkt.