"Ik voel me geen oproerkraaier'

Janneke uit Amsterdam is niet zo'n actievoerster, maar vandaag ging ze de straat op. “De bezuinigingen zijn een echte striptease voor scholieren. Daar moeten we iets tegen doen.” Ook Josien in Zwolle doet mee - ook al is zij het “eigenlijk wel eens met de strekking achter deze maatregelen”. Twee portretten van actievoerende scholieren.

ZWOLLE, 10 JUNI. “Dat we een feestje organiseren is een beetje stug gezegd, maar zo voelt het wel.” Josien Berkenvelder, zeventien “èn een half” jaar oud, zit in de vierde klas VWO van het Carolus Clusiuscollege in Zwolle. Sinds anderhalve week coördineert ze twee van de vijf "sectoren', waarin het stakingscomité de gemeente en ommelanden heeft verdeeld.

Josien is een veteraan in het Zwolse wereldje van de scholierenactie, en daarom vroeg het comité, dat in het werk dreigde om te komen, haar om assistentie. Half trots, half gegeneerd vertelt ze dat nieuwe leraren die voor het eerst de klas binnenkomen meteen tegen haar, als oud-lid van de leerlingenraad, zeggen: "Aha, jij bent Josien, hè?' “Ik heb een naam op school. Maar hoewel het hier een nogal behoudende school is, word ik er verder niet vervelend op aangesproken. Integendeel, iedereen vindt het erg interessant. Er wordt nu veel met me over die staking gesproken, in de les, op de gang. Ik voel me dan ook helemaal geen oproerkraaier, hooguit een beetje brutaal misschien.”

Tenslotte doet ze ook genoeg andere dingen. Ze werkt twee keer per week in een restaurant en ze heeft kleine opdrachten als fotomodel: “Ik word binnenkort "het gezicht' van een mode-atelier in Zwolle”.

In tegenstelling tot de meeste andere scholen in Zwolle werkt haar eigen school overigens in het geheel niet mee aan de staking. Op de school zelf mag niets worden georganiseerd dat de lessen zou kunnen verstoren, en pas na veel touwtrekken tussen actiecomité en rector mogen leerlingen die dat per se willen staken - als ze tenminste een briefje van hun ouders meenemen. “Ik kan daar nog wel inkomen, hoor. Maar je moet wel kunnen staken. Dat staat volgens mij in het leerlingenstatuut en ook in de grondwet.” Volgens Josien vinden de meesten van haar mede-scholieren de staking “wel leuk, ook al omdat er een paar heel goede bands optreden op de manifestatie”

Twee jaar geleden was Josien al van de partij bij “een stakinkje”. “Ik weet eigenlijk niet eens meer waartegen. Tegen een korting op de basisbeurs, geloof ik.” Bij de staking van vandaag gaat het ook weer vooral tegen bezuinigingen op de beurzen. Zelf heeft Josien nog geen studiefinanciering, maar: “Je moet toch altijd rekening houden met de toekomst, dat dat een beetje goed is.” Ze wil politicologie gaan studeren.

"Links' voelt Josien zich niet, in tegenstelling tot de meeste andere scholierenactivisten in Zwolle. “Nee, ik ben het eigenlijk wel eens met de strekking achter de maatregelen. Volgens mij moeten er inderdaad minder mensen gaan studeren. Het is nu vrij gemakkelijk om een titel te halen maar banen zijn er niet genoeg. Ik vind alleen dat je daarvoor geen financiële maatregelen moet treffen, maar op kwaliteit moet gaan selecteren. De meesten op mijn school zijn het daar wel mee eens. Alleen in het actiecomité niemand!”

Terwijl ze dit zegt, barst ze in lachen uit. Het mooiste van haar betrokkenheid bij de scholierenstaking vindt ze wel dat ze in korte tijd zoveel nieuwe vrienden heeft gemaakt. “Eerst kende ik sommige mensen helemaal niet, maar nu zijn het mijn beste vrienden. Dat het een demonstratie is tégen iets, geeft helemaal geen negatief gevoel. Het is juist heel gezellig met zijn allen. Een vriendenclubje.”