EZH weigert bijdrage beveiliging Borssele

ROTTERDAM, 10 JUNI. Nederland heeft maar twee kerncentrales: Dodewaard en Borssele, die samen in ruim 5 procent van de landelijke behoefte aan elektriciteit voorzien. Borssele, met een vermogen van 450 megawatt qua capaciteit verreweg de belangrijkste van de twee, is toe aan een vrij ingrijpende aanpassing van de veiligheidsvoorzieningen, het zogenoemde modificatieprogramma.

Dat plan zal ongeveer 470 miljoen gulden kosten, en is mede op grond van studies naar aanleiding van de ramp in Tsjernobyl opgesteld. Behalve de bekende bezwaren tegen kernenergie (gevaren voor de gezondheid en het milieu) leidt dit programma nu voor het eerst tot bedrijfseconomische bezwaren tegen kernenergie. Niet vanuit de milieubeweging, de traditionele tegenstander van kerncentrales, maar in de kring van de stroomproducenten zelf.

Die bedrijfseconomische problemen hebben wel alles te maken met de kosten voor een zo goed mogelijke beveiliging van de kerncentrale. De raad van commissarissen van het Electriciteitsbedrijf Zuid-Holland (EZH) wil niet langer meebetalen aan de exploitatie van Borssele omdat het modificatieprogramma te duur wordt geacht voor een centrale die volgens de huidige planning in het jaar 2004 al moet worden gesloten. Een investering van bijna een half miljard gulden voor een relatief zo korte periode vinden de commissarissen van EZH onverantwoord, omdat Borssele na de modificatie nog steeds geen moderne kerncentrale is. Ze stoppen hun geld liever in een nieuwe centrale die veel langer mee kan. Waarschijnlijk zullen ze vandaag in de aandeelhoudersvergadering wel worden overstemd, en dat betekent dat EZH toch moet meebetalen aan de extra investeringen in Borssele. Alle kosten voor de stroomcentrales in Nederland worden namelijk door de aandeelhouders onderling gedeeld door een systeem van "pooling'.

EZH is eerder akkoord gegaan met het verbeteringsprogramma voor Borssele, toen de kosten nog aanmerkelijk lager waren geraamd. Oorzaak voor het "omgaan' van de raad van commissarissen is een advies van het kabinet van enkele weken geleden, om voor de modificatie van Borssele een volledige inspraakprocedure te houden, inclusief een Milieu Effect Rapportage. Dat betekent een vertraging van twee jaar, waardoor het beveiligingsprogramma pas in 1997 klaar kan zijn. Er was al sprake van een kostenstijging van zo'n 25 miljoen gulden, maar deze vertraging brengt nog eens extra lasten met zich mee door prijsverhogingen en inflatie, waardoor de hele operatie nu wordt geraamd op 470 miljoen gulden.

Minister Andriessen vindt het onverantwoord om het verbeteringsprogramma niet uit te voeren, want dat zou waarschijnlijk leiden tot een vroegtijdige sluiting van Borssele. Daardoor zou het vertrouwen in kernenergie verder worden ondermijnd. De minister streeft juist naar uitbreiding van het Nederlandse kernenergievermogen, waarover door het volgende kabinet een besluit zou moeten worden genomen.

Sluiting van Borssele zou weliswaar een kapitaalvernietiging van vele honderden miljoenen guldens betekenen, maar Nederland zou op zich wel zonder de centrale kunnen, omdat er voldoende reservecapaciteit in kolen- en gasgestookte centrales bestaat. Maar bij sluiting van de centrale zou de consument wel een hogere energierekening gepresenteerd krijgen, want de produktiekosten bedragen nu voor Borssele 6 tot 7 cent per kilowattuur, voor een kolencentrale is dat gemiddeld 8 tot 9 cent en voor aardgas ligt het nog hoger. Bij uitvoering van het aanpassingsplan voor Borssele zouden de produktiekosten op het niveau van een kolencentrale komen te liggen.

De directe, juridisch eigenaar van Borssele, het Elektriciteits Produktiebedrijf Zuid-Nederland, eveneens aandeelhouder van de SEP, wil doorgaan met de modernisering van de kerncentrale. De twee overige aandeelhouders waren gisteravond nog niet precies op de hoogte van het standpunt van EZH.

Het modificatieprogramma moet zowel de beveiliging van het produktieproces in de centrale verbeteren als de installatie beter beschermen tegen externe gevaren, als gevolg van eventuele calamiteiten.

    • Theo Westerwoudt