Uitstekende Bruckner 4 van Soudant

Concert: Ned. Philh. Orkest o.l.v. Hubert Soudant m.m.v. Christian Zacharias, piano. Programma: R. Schumann: ouverture Genoveva; Introductie en Allegro apassionato voor piano en orkest; A. Bruckner: Vierde symfonie. Gehoord: 8/6 Concertgebouw Amsterdam. Herhalingen: 10, 11, 13/6 aldaar; 12/6 Muziekcentrum Vredenburg Utrecht. Radio: opname 13/6 NOS voor uitzending op latere datum.

Hubert Soudant, die ooit chef-dirigent van het Utrechts Symfonie Orkest was en nu sinds vijf jaar zo'n functie heeft bij het Orchestra Arturo Toscanini in Parma, dirigeert weer eens in eigen land. Voor het eerst sinds 1986 staat hij weer voor het Nederlands Philharmonisch Orkest. Daar neemt hij vier concerten over van Ferdinand Leitner, die op 81-jarige leeftijd is gestopt met dirigeren.

De Vierde symfonie van Bruckner krijgt onder zijn leiding een respectabele en persoonlijke uitvoering. Soudant neemt langzame tempi die de zachte lyrische delen breed, ontspannen en wellustig uitmeten en de fortissimo-passages een extra nadrukkelijke plechtige monumentaliteit verlenen.

Soudant houdt met ijzeren consequentie aan een eenmaal gekozen tempo vast en dat leidt soms tot een aanvankelijk wat zagerig resultaat. Maar als hij tenslotte de verheviging laat losbarsten door alleen de decibellen op te voeren en niet de snelheid, komt de zinderende beloning als vanzelf. Opvallend is ook dat in die massale tutti-passages het orkest helder en doorzichtig blijft klinken, mede omdat de trompetten meer dan bij anderen het omfloerste koper mogen opblinken.

Na deze Bruckner was ik de twee Schumann-stukken van voor de pauze alweer vergeten. Merkwaardig was het dat de fameuze pianist Christian Zacharias een kwartiertje op het podium zat voor Introductie en Allegro apassionato voor piano en orkest. Als men dat wat pathetische mini-concertje dan wil spelen dient men toch duidelijk maken waarom elk ander stuk daarvoor zou moeten wijken.