Hellendoorn; Omwonenden van pretpark worden gek van geel gedrocht

Een gele Tornado vol gillende pubers is vele bewoners van de gemeente Hellendoorn te veel geworden. Maar de eigenaar van de achtbaan heeft geen oor voor hun protesten.

HELLENDOORN, 8 JUNI. Een groep pubers, stevige westenwind en een paar ton fel geel geverfd staal. Dat zijn de basis-ingrediënten voor een al jaren durende juridische strijd tussen de gemeente Hellendoorn, enkele buurtbewoners en eigenaar J. van den Berg van het Avonturenpark Hellendoorn. Van het staal heeft Van den Berg een achtbaan gebouwd, die bij hem de Tornado heet maar bij de buurtbewoners het "gele gedrocht' wordt genoemd. Als daar een stel gillende meiden in vliegende vaart overheen raast, gaat het je door merg en been, zeggen de omwonenden.

Vanuit het raam van zijn woonkamer kijkt L. Nierse uit op de Tornado, die een paar honderd meter verder staat te schitteren in de zon. “Het is nu zomer, dus dan gaat-ie voor een deel schuil achter de bomen, maar als daar 's winters geen blad meer aan zit is het een vreselijk gezicht”, zegt hij. “Waarom moest Van den Berg dat ding nou ook nog geel verven?” “Omdat je die dingen nou eenmaal alleen in oorlogstijd in legergroen uitvoert”, zegt de geplaagde ondernemer.

Toen Nierse in 1965 zijn huis liet bouwen, heette het Avonturenpark nog Sprookjestuin de Elf Provinciën en was een draaimolen al een gewaagde attractie. De tijdgeest en de commerciële instelling van Van den Berg zorgden ervoor dat de veredelde speeltuin in de loop der jaren een pretpark werd, met alle daarbij horende attracties als een Wildwaterbaan, een Black Hole, een Rioolrat en de Tornado.

Het Avonturenpark trekt jaarlijks zo'n 600.000 bezoekers. Een aantal waar Van den Berg ook de komende jaren blij mee zal zijn, want we spreken, vertelt hij, over "een verdringingsmarkt'. “Er zijn in Nederland wel erg veel pretparken, dolfinaria en dierentuinen. Je moet voortdurend innoveren om mee te blijven doen.” Klagende buren zijn het laatste waar hij behoefte aan heeft.

“Het is niet dat we zijn bedrijf willen vernietigen”, zegt Nierse, “maar hij moet zich wel aan de voorschriften houden.” Op tafel liggen de paperassen die getuigen van de soms tot aan de Kroon uitgevochten strijd tegen "het gele gedrocht' en vele andere uitbreidingsplannen van het Avonturenpark. Onlangs nog gaf de Raad van State een inwoner van de gemeente gelijk in zijn bezwaren tegen de afgegeven hinderwetvergunning voor de Tornado.

De gemeente had bij de geluidsmeting ten onrechte de mogelijke overlast van schreeuwende pubers niet meegerekend. "Publieksgeluid' heet dat in ambtelijke termen. J. ten Dam, woordvoerder van de gemeente, zegt dat er nu een akoestisch onderzoek komt naar dergelijke geluidsoverlast. Hij verwacht dat een vergunning dan alsnog wordt afgegeven.

Voor Nierse en zijn buurtgenoten zou dat overigens geen ramp zijn. Zij beschouwen de geluidsoverlast als een afgeleid probleem. Ze willen vooral dat Van den Berg het natuurgebied de Hellendoornse berg, waarin zijn pretpark staat, respecteert. Nierse: “Dat hij ophoudt in de berg te graven.” En met zijn pogingen om telkens spectaculairdere en dus grotere en hogere attracties naar Hellendoorn te halen doet Van den Berg dat volgens hen niet.

Van den Bergs laatste uitbreidingsplan betrof de aanschaf van een 65 meter hoge uitkijktoren. De buurt wijst er met een Kroonuitspraak in de hand op dat hij niet mag bouwen boven de "boomgrens' die op ongeveer 21 meter ligt. Zelfs de Rijksplanologische dienst heeft gezegd dat de toren een "aantasting van het landschap zou betekenen'.

Maar het gemeentebestuur lijkt de ondernemer ten dienste te willen zijn, getuige het onlangs ter visie gelegde nieuwe bestemmingsplan. Dat doet het vertrouwen van de burgers in de politiek geen goed. “Het is toch dieptreurig als een gemeentebestuur onze belangen zo behartigt”, zegt Niers. Hij stapelt zijn papieren op. "Wordt vervolgd', staat er op zijn gezicht te lezen.

    • Frank Poorthuis