TOM CORA OVER THE EX

The Ex + Tom Cora: And the Weathermen shrug their shoulders (RecDec55/EX 057D) The Ex + Tom Cora treden 9/6 op in Paradiso, Amsterdam

“Achteraf is het voor veel mensen verleidelijk om te denken "Wow, wat een goed, postmodern concept: New York avant-garde cellist meets Dutch anarchopunks.' Als een uitgekiende strategie. Maar ook al hadden we uiteenlopende achtergronden, zij de krakers/punk-beweging en ik het hokje van de jazz, uiteindelijk hebben we meer gemeen dan dat we verschillen, artistiek gezien.”

De cellist Tom Cora treedt solo op en met bands, zoals thuis in New York bij Curlew of Third Person. Met de Nederlandse groep The Ex heeft hij net een tweede cd gemaakt, And the Weathermen shrug their Shoulders. De combinatie van de krassende gejaagde stijl van The Ex met het melodieuze cellospel van Cora was zowel op de eerste gezamelijke cd, Scrabbling at the Lock (1991), als live succesvol gebleken.

“Als jongen ben ik begonnen met gitaar. Toen ik op de universiteit kwam, had ik alle verschillende stijlen wel onder de knie. Maar ik realiseerde me dat ik nog niet wist wat nou mjn muziek was, omdat ik altijd in de stijlen van anderen had gespeeld. En op het moment dat ik de behoefte kreeg om uit te vinden wat mijn lijn was, voelde ik me ongelooflijk gentimideerd door de gitaar en zijn geschiedenis. Hoe ga ik ooit een eigen kleur vinden met de hete adem van Jimi Hendrix, Buddy Guy en Django Reinhardt in mijn nek? Daarom verkoos ik de cello, want die had buiten de klassieke muziek nog geen geschiedenis.

“De cello kan meer zingen dan de gitaar. En zo functioneerde hij ook op Scrabbling at the Lock, als een stem. The Ex maakte altijd ritmisch dwingende muziek, dus voor mij waren er melodisch veel mogelijkheden. Op de tweede cd was dat alweer anders. Gitarist Terry kwam met allerlei briljante melodieën aanzetten. Daardoor kreeg ik een meer percussieve rol. De manier waarop de muziek bij ons tot stand komt is heel verschillend met hoe op andere rockplaten de cello een plaats krijgt. Daar worden dan op het laatst nog zo wat cellopartijtjes ingemixed, als een soort verzachting.

“Op onze platen is de invloed van de Oosteuropese volksmuziek te horen. Daar waren zij al heel lang mee bezig, maar ik ook. Want toen ik cello ging studeren was er natuurlijk alleen klassieke muziek voor mij om te spelen. Ik vond Bach nog wel leuk, maar verder niet zoveel. Toen heb ik Bela Bartóks transcriptiesd van Hongaarse volksliedjes ontdekt en me daar op toegelegd.

“De combinatie van mijzelf en The Ex heeft voor beide partijen nieuwe terreinen opengelegd. The Ex werd bijvoorbeeld gevraagd voor de Oktober-meeting in het Bim-huis. Daar had ik al zo vaak gespeeld en zij nog nooit, terwijl ze hier nota bene in Amsterdam wonen!”