Spanning genoeg, maar te weinig communicatie

Communicatie is dezer dagen het toverwoord in de Haagse politiek. Premier Lubbers, het Tweede-Kamerlid Robin Linschoten van de VVD, zijn collega Paul Rosenmöller van Groen Links, zij allen staken de laatste dagen niet onder stoelen of banken - soms met satanisch genoegen - hoe openhartig zij met de inmiddels gevallen staatssecretaris van sociale zaken, Elske ter Veld, konden praten over van alles en nog wat.

Ook haar minister, Bert de Vries van het CDA, toch het tegendeel van babbelziek, bleek met de extraverte politica tot de “juiste chemie” (om het in de termen van Lubbers uit te drukken) in staat te zijn. Het waren Groningers onder elkaar.

Dit gold evenwel niet voor de fractie van de PvdA in de Tweede Kamer, in het bijzonder niet voor de commissie die zich met sociale zekerheid bezighoudt, het beleidsterrein van Ter Veld. Daar bestond in toenemende mate de overtuiging dat Elske ter Veld, als ze een afspraak met de commissie al niet weer eens had verzet, misschien wel hoorde, maar niet luisterde.

Frans Leijnse, bovendien vice-voorzitter van de fractie, kon zich daar groen en geel aan ergeren. In het bijzonder Margot Vliegenthart, voormalig voorzitter van de Jonge Socialisten en bestuurslid van de Rooie Vrouwen in de PvdA, kon het bloed van Ter Veld wel drinken. Zij behoorde tot de fractieleden die al eerder bij partijleider Wim Kok op het aftreden van de staatssecretaris aandrongen.

Maar hoe zit het eigenlijk met Wim Kok zelf? De voormalige FNV-voorzitter had in het kabinet van meet af aan een bijzondere belangstelling voor het departement van sociale zekerheid en werkgelegenheid. Hij kon bij wijze van spreken moeiteloos van plaats wisselen met minister De Vries, die ook zo zijn hobby's heeft. Maar het probleem met Kok, zo valt te vernemen in het PvdA-smaldeel binnen het kabinet, is - daar hebben we het weer - de communicatie. Naarmate de spanningen groter zijn wordt het cocon rond de vice-premier dikker. Zo zijn de wezenlijke gesprekken die hij met de voormalige staatssecretaris over de sociale zekerheid, een van de basisthema's van de sociaal-democraten, de afgelopen jaren heeft gevoerd, te tellen op de vingers van één hand. (JK)