"Nieuwe weldoeners' zien de paarden als handel

SCHOTEN, 7 JUNI. Wat bezielt de heren Bolluyt en Van der Vorm, die zich onder de naam Bolvorm opwerpen als de nieuwe weldoeners van de Nederlandse paardesport? Tijdens de dressuurwedstrijden in Schoten was de meest recente aankoop van het duo het gesprek van de dag. Het betreft het achtjarige dressuurpaard Webe Juwel, dat al geruime tijd voor een bedrag van één miljoen Duitse mark in de aanbieding was.

De hele Europese trainerswereld heeft dit paard al uitgeprobeerd voor vermogende clientèle. Maar steeds werd het dier te licht bevonden voor het gevraagde geld. Henk Bolluyt, woordvoerder van het duo, schitterde door afwezigheid. Maar het betreffende paard zette buiten mededinging zijn eerste schreden in de wedstrijdring onder een Nederlandse amazone, om zich zodoende op de valreep nog te kwalificeren voor de Nederlandse titelstrijd komend weekend in Haaksbergen.

Het duo Bolvorm kondigde zich in 1991 al als serieuze geldschieter in de paardesport aan, door de opzienbarende aankoop van een dressuurpaard voor Annemarie Sanders-Keyzer. Het paard had de oude glorie van Sanders-Keyzer moeten doen herleven, maar dat bleek een utopie. Het was de miskoop van het jaar. Het feit dat het dier getooid moest worden met een kunststaart was al iets waar Sanders-Keyzer niet van kon slapen, maar toen het dier door niemand te rijden bleek, werd het een echte nachtmerrie.

Het duo, Brabantse zakenlieden in onder meer auto's en automatisering, liet zich echter allerminst uit het veld slaan en sprong gretig in het gat dat Tjerk Westerterp het afgelopen jaar achterliet toen hij bij zijn eigen pensionering ook een streep trok onder de sponsoring van het optiebeurs-springteam. Een slimme zet van Bolvorm, want Jos Lansink is de nummer twee van de wereld en daar kun je als beginnend duo in de paardesport natuurlijk altijd goede sier mee maken.

Na de Olympische Spelen van Barcelona kocht Bolvorm het springpaard van de Spanjaard Luis Cervera, Let's Go. Zij contracteerden Roelof Bril als springruiter en lieten hun oog vallen op de relatief onervaren, maar ambitieuze en stijlvolle amazone Leida Strijk voor hun jonge dressuurpaarden. “Want”, zo stelt Henk Bolluyt, “wij hebben een ondernemingsplan uitgestippeld. Wij zien dit als zakelijke investeringen en dat kan omdat wij alles grootschalig aanpakken. Met een paar paarden heb je geen succes. Met eigen fokmerries, 20 veulens per jaar en het doen van de juiste aankopen, denken wij tot een rendabele stal te kunnen komen.”

De filosofie van Bolvorm is dat de eigen fokprodukten duur verkocht gaan worden, zodra de resultaten van hun ruiters de prijzen van de paarden met het Bolvorm-stempel opdrijven. De springresultaten zijn met Lansink en Bril tamelijk goed gewaarborgd. Voor de resultaten tussen de witte dressuurhekjes moet de 24-jarige Leida Strijk nu gaan zorgen met haar miljoenenpaard. Talent is er genoeg aanwezig bij zowel paard als amazone. In de talentvolle trainer is met de Duitse professional Herbert Rehbein ook voorzien. Alleen is succes in de sport nu eenmaal niet zo gemakkelijk als een optelsommetje van drie talenten.

Het moment van de aankoop is niet toevallig. In september worden de Europese kampioenschappen gehouden. Maar belangrijker nog is dat Nederland volgend jaar gastland is van de hippische wereldspelen. Wie zich dit jaar al in de kijker rijdt, heeft goede kaarten voor een teamplaats volgend jaar. Bij de gevestigde Nederlandse dressuurorde zorgde de aankoop voor dit recordbedrag dan ook voor beroering. Begrijpelijk, want iedereen is in de eerste plaats bang voor een vermindering van eigen kansen. Maar het gevoel van onbehagen raakt ook een veel wezenlijker principe van de paardesport. De opleiding van een paard is geen zaak van maanden, maar van jaren.

Het vraagt veel tijd, doorzettingsvermogen en geduld om een dressuurpaard naar het hoogste plan te brengen. Ruiter en paard moeten een eenheid zijn die elkaar via de kleinste, voor derden onzichtbare tekens begrijpen. Het kopen van een volledig geschoold, extreem duur paard, voor een amazone zonder internationale wedstrijdervaring, past helemaal niet bij de gebruikelijke dressuurpraktijk.

Dat het duo Bolvorm deze discrepantie niet ziet, is niet verwonderlijk. Bolluyt en zijn partner zijn uit louter commerciële motieven in het avontuur gestapt. Bolluyt benadrukt dit ook wanneer hij met gespeelde nonchalance zegt: “Wij zijn met van alles bezig. Het had ook iets anders dan paarden kunnen worden.” Het zou alleen jammer zijn wanneer het onmiskenbare talent van Strijk aan dilletant winstbejag opgeofferd zou worden.