Duitsland toneel van veldslag en aanslagen

SOLINGEN/BONN, 7 JUNI. Zondagmiddag. De drukkend warme binnenstad van Solingen ziet er spookachtig uit. Kleine groepjes mensen staan bedrukt op straathoeken te praten. Waar een paar uur geleden sirenes klonken en ziekenauto's reden, hangt nu een onwerkelijke stilte. Het asfalt is net weer schoongespoten. Huis aan huis zijn in winkelstraten als de Adenauerstrasse, Am Werwolf en de Kölner Strasse etalages dichtgemaakt met karton of planken. Daarop vaak rode, groene en blauwe instant-graffiti als: Nazi's raus! of Lasst uns Freunde sein, soms ook: de verkoop gaat door! Overal, ook in de buitenwijken, hangen plakkaten waarop in Duits en Turks de oproep: Geen haat - Geen geweld.

Het is acht dagen na de rechts-radicale brandstichting die twee Turkse vrouwen en drie kinderen het leven kostte. Geen haat, geen geweld? De afgelopen dagen, en zelfs vannacht nog, werd een reeks nieuwe aanslagen op Turkse immigranten of hun eigendommen gepleegd. En in de nacht van zaterdag op zondag woedde een veldslag in de binnenstad van Solingen. Een vreedzame demonstratie tegen geweld en vreemdelingenhaat van zo'n 12.000 Duitse en Turkse betogers moest voortijdig wegens geweld worden beëindigd.

Het geweld in Solingen ging dit keer vooral tussen enkele honderden uit andere steden gekomen rechtse Turkse "Grijze wolven' en linkse Koerden, die zich gesteund wisten door niet-Solingse Duitse "Autonomen'. Met stenen, messen, honkbalknuppels, vlaggestokken, cola- en bierblikjes gingen zij elkaar te lijf, juist toen de plaatselijke schrijfster Ulla Huth vroeg om de demonstratie “uit respect voor de doden vreedzaam te laten verlopen”.

Daarna probeerden ruim 2.000 politiemensen en leden van de "Bundesgrenzschutz' urenlang om de soms zeer gewelddadige groepen in toom te houden. Dat deed de politie uiteindelijk letterlijk, zij hield tot de vroege ochtend zo'n 200 Turken acht uur in een zijstraat omsingeld (eingekesselt) en voerde hen één voor één af.

Pag 5: Nieuwe schok door aanslagen in Duitsland

Er raakten 36 agenten en 35 demonstranten gewond, 31 arrestanten blijven in de cel. Solingen lijkt deze zondagmiddag opnieuw lamgeslagen.

Vóór de betogingen daar en in andere Duitse steden konden beginnen, had weer een geval van brandstichting bij een Turks gezin vrijdagnacht voor weer een schok en nieuwe woede gezorgd. Bijna was het weer op vijf of zes doden uitgelopen. Dit keer in het 30 kilometer noordelijk van Solingen gelegen plaatsje Hattingen (aan de Roer, bij Essen), waar een Turkse moeder en haar vijf kinderen - vader had nachtdienst - slechts door een toeval aan de vuurdood ontkwamen. Een van de kinderen was snel wakker geworden van de rook in huis, waar op liefst vijf plaatsen brand was gesticht. De moeder en haar kinderen konden zich nog net via een slaapkamerraam redden voor het pand geheel uitbrandde. Wéér stond, een week later, Johannes Rau, premier in Noordrijn-Westfalen, zaterdagmorgen verslagen voor een zwartgeblakerd en verwoest Turks huis. “Ik kijk met zorg naar de toekomst”, zei de SPD-politicus pessimistisch, ongetwijfeld namens zeer velen.

Want ook elders in Duitsland werd dit weekeinde brand gesticht bij Turkse immigranten of hun eigendommen. Bijvoorbeeld vrijdagnacht in Konstanz (bij de Zwitserse grens) in een Turks restaurant (met drie etages erboven), zaterdagnacht in Bad Oldesloe (Sleeswijk-Holstein) en afgelopen nacht in Soest en Bergisch-Gladbach in Noordrijn-Westfalen. In alle gevallen wisten bewoners of politie het vuur tijdig te blussen, dat wil zeggen: vóór het tot een nieuwe ramp à la Solingen kwam.

Er was, de Duitse ochtenbladen gaven er vanochtend blijk van, afgelopen weekeinde iets dat zeer velen woedend maakte. Johannes Rau ging naar Hattingen en sprak daar bezorgd over de toekomst. Kanselier Helmut Kohl, vorige week opvallend afwezig in Solingen en bij de rouwdiensten voor de slachtoffers, woonde in Berlijn de plechtige heropening bij van de gerestaureerde Domkirche, de door keizer Wilhelm II gebouwde evangelische hofkerk van de Hohenzollerns. Kohl werd voor de kerk uitgefloten, het was in heel Duitsland te horen.