Muziek en nieuwsbeelden in "Back to the sixties'

Back to the sixties, Ned.2, 21.50-22.20u.; De Wrekers, Ned.2, 22.20-23.10u.

Veronica gaat deze maand back to the sixties, want in het Nederlands klinkt zoiets natuurlijk niet swingend genoeg. Maar afgezien van de windbuilstem en het beeldenbombardement waarmee het thema honderd keer per avond promotioneel kracht wordt bijgezet, valt er in principe weinig op af te dingen. Integendeel zelfs: als het er bijvoorbeeld toe leidt - zoals vanavond - dat èn de film Midnight cowboy èn de geladen Rolling Stones-documentaire Gimme shelter weer te zien zijn, is zo'n thematische rangschikking alleen maar toe te juichen. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de afleveringen van De Wrekers die weer worden uitgezonden.

Back to the sixties is bovendien de titel van een serie van eigen makelij, waarin muziek uit die tijd wordt afgewisseld met curieuze tv-fragmenten en veelzeggend bedoelde nieuwsbeelden. Allemaal hoogst fragmentarisch en rommelig en teruggebracht tot hapklare brokjes, maar er zitten (te oordelen naar de eerste aflevering) muziek-clips tussen die ik nog nooit had gezien. Alleen het fatsoen om die dan ook in hun volle lengte te vertonen, ontbreekt.

Hetzelfde geldt - o schande - voor de aftiteling van de aangekochte films en series. Voor al die lettertjes kunnen de jongens en meisjes van Veronica nog altijd niet het geduld opbrengen. Meteen na de slotscène breken ze de boel af en gaan hijgerig verder, zonder erbij stil te staan dat zo'n titelrol niet alleen informatief kan zijn voor wie werkelijk genteresseerd was in het zojuist vertoonde, maar tevens een prettige manier om de geest te reinigen en langzaam terug te keren naar de realiteit. Zo klapte het beeld dinsdagavond plompverloren uit na de laatste scène van Butch Cassidy and the Sundance Kid naar het onnozele hoofdje van de Veronica-omroepster.

En zo wordt ons eveneens de wetenschap onthouden, dat de thans herhaalde afleveringen van de elegante Britse serie De Wrekers afkomstig zijn uit het seizoen 1967-68, het eerste waarin de speels-excentrieke avonturen van John Steed en Emma Peel in kleur werd opgenomen. Want al die bewegende plaatjes uit de jaren zestig vinden ze bij Veronica wel lekker, maar ze wensen er hun eigen filistijnenstempel op te zetten - en wie ook nog wel enige achtergrondinformatie zou wensen, is bij hen aan het verkeerde adres.