Linda Barnes

Linda Barnes: Coyote. Vertaling Hans Kooijman. Uitg. Atlas, 222 blz. Prijs ƒ 29,90.

Er moet grote werkloosheid heersen onder Amerikaanse vrouwelijke privé-detectives, want er komen er dagelijks meer bij en voor allemaal blijft het sappelen. Carlotta Carlyle is een typische vertegenwoordigster van deze beroepsklasse, onmiskenbaar een zuster van Kinsey Millhone en V.I. Warshawski: sportief, nergens bang voor, een kurkdroog gevoel voor humor, een chaotisch liefdesleven en een formidabel vermogen om de eindjes aan elkaar te knopen. In Coyote, het eerste boek van Linda Barnes dat in het Nederlands werd vertaald, wordt ze door een mysterieuze, Spaans sprekende immigrante gevraagd haar identiteisbewijs, de zogenaamde Green Card, terug te halen. Die kaart is al gevonden: op het lichaam van een vermoorde vrouw, bij wie het gezicht gruwelijk is verminkt en de handen zijn afgehakt. Wie is het? En wie is de opdrachtgeefstser, die ineens spoorloos verdwijnt. Carlotta sjeest door Boston en begeeft zich roekeloos in de wereld van de legale en illegale Mexicaanse immigranten, die worden uitgebuit in fabrieken en het slachtoffer worden van de praktijken van coyotes. Dat zijn mannen die illegalen gouden bergen beloven, hen de grens over helpen en vervolgens als koppelbazen optreden. Carlotta moet het niet alleen tegen hen opnemen, maar ook tegen de politie en de cynische agenten van de immigratiedienst. Het eindigt met een fijn gijzelingsdrama.

De intrige van Coyote wordt door Barnes vaardig door het verhaal geweven en de ontknoping houdt op een aangename manier het midden tussen verrassend en geloofwaardig. Het probleem is Carlotta zelf: ze is al te zeer toegesneden op het sjabloon van de vrouwelijke privé-detective. Ze is ongelofelijk humaan en politiek wel erg correct. Haar zelfspot is eerder plichtmatig dan verfrissend; uiteindelijk irriteert al die sardonische zelfbeschouwing, vooral in de houterige Nederlandse vertaling. Bovendien zit Carlotta wel erg vaak in de auto.