Taylor moet na nederlaag vrezen voor positie

ROTTERDAM, 3 JUNI. Een groot deel van het voetbalelftal van Engeland dat een maand geleden in Londen bij tijd en wijle de Nederlanders te kijk zette, werd gisteravond in Oslo door Noorwegen van het veld gespeeld. Zo vreemd zijn de ontwikkelingen in groep 2 van het kwalificatietoernooi voor het wereldkampioenschap in 1994. De Engelsen verloren in het Ullevaal-stadion kansloos met 2-0. Na de 2-2 tegen Nederland en de 1-1 van afgelopen zaterdag in Chorzow tegen Polen, mogen Engeland en zijn bondscoach Graham Taylor zich als vrijwel uitgeschakeld beschouwen voor de kwalificatie.

Taylor gaat zorgelijke tijden tegemoet. De coach die sinds zijn komst na het wereldkampioenschap in 1990 regelmatig wordt bekritiseerd door zijn merkwaardige selectiemethoden, zal onder druk van de opportunistische pers en de demagogische voetbalcommentatoren van de BBC moeten vrezen voor zijn functie als bondscoach. Was hij een maand geleden nog bijna de held van Engeland geworden, als niet Nederland in de laatste minuten door een strafschop alsnog gelijk had gemaakt? Na de wedstrijd in Oslo wacht hem de rol van slachtoffer.

In de nabeschouwing van de BBC-reportage liet commentator Jimmy Hill, doorgaans de nuance zelf, gisteravond niets heel van Taylor en zijn elftal. Dat Taylor te veel wijzigingen in zijn team had aangebracht vergeleken met zaterdag in Polen, was nog enigszins begrijpelijk gezien het aantal blessures en schorsingen. “Maar dan hoef je de speelstijl nog niet te veranderen. Zo defensief en geen middenveld. Waarom kiest hij voor Sharpe, Sheringham en Ferdinand?”, ging hij verder. “Jonge spelers met nauwelijks interlandervaring. In zo'n belangrijke wedstrijd, waarin Engeland niet mocht verliezen, kies je voor routine.”

De twee doelpunten van de Noren werden door Hill volledig op het conto geschreven van de Engelse verdediging. Des Walker, na zijn verloren sprint tegen Overmars die hij pas in het strafschop neerhaalde en de fout die hij zaterdag in een identieke sitiuatie tegen Polen maakte, de "schlemiel' van de natie, moest het ontgelden. De verdediger van Sampdoria protesteerde bij de scheidsrechter omdat hij een vrije trap tegen kreeg en bleef protesteren toen de Noor Fjortoft al op weg was naar het doel. Leonhardsen kon daardoor vlak voor rust uit Fjortofts pass scoren. “Juist een verdediger moet weten dat hij zeker niet moet protesteren als het spel doorgaat”, zei Hill.

Vernietigend was het commentaar van Hill op doelman Woods. Deze werd vlak na rust na een prachtige, razendsnelle, weidse Noorse aanval door een verrassend, hard, diagonaal schot van Bohinen voor de tweede maal gepasseerd. “Alle keepers wordt het geleerd, zelfs keepers bij de amateurs weten dat je altijd rechtop moet blijven staan als er geschoten wordt. Maar Woods zakt door zijn knieën. Een grote elementaire fout.”

Taylor verklaarde vanuit Oslo dat hij niemand persoonlijk de nederlaag wilde aanrekenen. “Ik ben de manager, ik heb ook verloren. We hebben niet slecht gevoetbald, we hebben helemaal niet gevoetbald. Ik ben medeverantwoordelijk.” Waarop Hill treffend antwoordde: “Dat is pr-talk van een coach. Natuurlijk wijst hij geen schuldige aan. Hij moet met die spelers verder. Als hij ze nu afvalt, verliest hij hun vertrouwen.” Hoezo positieve Engelse media?

Het is bijna onbegrijpelijk hoe de Engelsen zo slecht konden spelen, nadat ze op Wembley toch soms flitsend spelend Nederland bijna uit het kwalificatietoernooi wierpen. Dat Nederland kon terugkeren in de wedstrijd had natuurlijk te maken met de elleboogstoot waarmee Wouters spelmaker en uitblinker Gascoigne vlak voor rust elimineerde. Sinds die wedstrijd moet de Engelsman met een gezichtsmasker spelen. Maar nog erger is dat hij veel minder is gaan spelen, ook bij zijn club Lazio. Taylor vindt hem te dik geworden, maar neemt hem in bescherming. Gascoigne zal zijn neiging tot corpulentie niet ontkennen. Tegenover de Engelse pers verklaarde hij deze week: “De arts van Lazio adviseerde me in plaats van bier wijn te drinken. Maar nadat ik dat een paar dagen had gedaan en hij me in het gezicht keek, zei hij: "je ziet er beter uit als je bier drinkt.”

Gascoigne zegt te lijden onder de druk die de Italiaanse competitie op zijn gestel legt. Hetzelfde geldt voor Des Walker, die bij Sampdoria geen schim meer is van de elegante, snelle verdediger van vorig jaar. John Barnes was tegen Nederland de uitblinker, niet alleen door zijn fantastische doelpunt in de eerste minuut, ook door zijn subtiele balbehandeling. Barnes speelde tegen Polen zwak en werd gisteren niet opgesteld. Hij mist volgens de medici de kracht om veel wedstrijden te spelen. De Jamaicaan krijgt deze zomer krachttrainingen om het fysieke Engelse voetbal eindelijk aan te kunnen. Zonder Gascoigne, Walker en Barnes in goeden doen en de bewierookte maar door Taylor genegeerde Waddle, blijken Engelsen een armzalig stelletje voetballers.

Heel anders dan de Noren, die enthousiast en vol zelfvertrouwen op de aanval spelen. De helft van het elftal speelt in het buitenland, de andere helft in de Noorse competitie die pas zes weken geleden is begonnen. Zo vermoeid als de Engelsen, zo fris spelen de Noren in dit stadium van het jaar. Dat moet de Nederlandse bondscoach, die in Oslo aanwezig was, zijn opgevallen. Advocaat verklaarde verrast te zijn door de uitslag. “Wij zullen gewoon met drieëneenhalve spits spelen tegen de Noren. Vier als je Bergkamp meerekent. Wij moeten veel eerder en meer druk maken dan de Engelsen.”

De Noren staan nu drie punten voor op Nederland. Alleen tegen Engeland werd een punt verspeeld. Eigenlijk kan hen kwalificatie voor het wereldkampioenschap nauwelijks meer ontgaan. Ze zullen er nog vrijer door gaan voetballen tegen Nederland.