PARKEERBEHEER

De boosheid waarover Marjon van Royen in "Het gelijk van Parkeerbeheer' vertelt (NRC Handelsblad, 24 mei) is begrijpelijk: talloze argeloze automobilisten zijn het slachtoffer van de valkuilen die de Amsterdamse Dienst Parkeerbeheer inricht door onduidelijke, inconsequente en niet-uniforme "bebording'.

Buitenlanders die het blauwe bordje met de witte P voor een uitnodiging houden worden door "betaald parkeren', in kleine lettertjes, niet weerhouden - dat is evident. Maar Parkeerbeheer slaat keihard toe, zet wielklemmen en incasseert miljoenen. Dat is tot daaraan toe voorzover de wielklem een middel is om het parkeren in Amsterdam te reguleren. Maar de wielklem is geen middel, maar een doel. Wethouder Rick ten Have zegt het zelf: “Mijn kracht is de dagelijkse gang van zaken. Dat de riolering werkt, de trams rijden en de wielklemmen worden gezet.”

De reactie van Parkeerbeheer (brievenrubriek 27 mei) typeert de harde opstelling van deze dienst. Geen woord over de betekenis van goede bebording. Parkeerbeheer weet dat die in veel opzichten niet deugt. Buitenlandse toeristen zijn volgens Parkeerbeheer in hun grote steden ook gewend aan betaald parkeren - ze moeten dus gewoon beter opletten ... Een maatschappelijk en juridisch onaanvaardbaar en onhoudbaar standpunt.