Poezevoetjes tussen de notenbalken

Peter and the Wolf + Music Land + Symphony Hour. Uitgebracht op koopvideo door Buena Vista Home Entertainment. Prijs ƒ 24,85.

In de serie Mini Classics brengen de Disney Studio's een verzameling op klassieke verhalen en sprookjes geënte tekenfilms uit. Tot nu toe ging het om nieuw geanimeerde versies, bijvoorbeeld van A Christmas Carol (met Dagobert Duck als Scrooge) of van De prins en de bedelknaap (Mickey Mouse in de dubbelrol van prins en bedelknaap). Nu werd echter een korte film uit 1946 aan de serie toegevoegd: Peter and the Wolf, een bewerking van het muzikale sprookje van Prokofjev.

In de mooie zachte mengkleuren die de animatie in die dagen beheersten, wordt het bekende verhaal over de onbesuisde wolvenjacht van het jongetje Peter verteld. Maar eerst wordt de personages voorgesteld, vanzelfsprekend samen met de instrumenten die hen typeren: Peter en de vioolsnaren, het vogeltje met de fluit, en de poes laat zijn voetstapjes achter tussen de lijnen van de notebalken die aangeven welke tonen zijn instrument, de klarinet, moet spelen. De Disneytekenaars bedachten voor elke mens en elk dier een motoriek in stijl met het desbetreffende instrument en gaven zich voor decors en sfeer over aan de Russische folklore. De film, ondersteund door de welluidende vertelstem van de acteur Hans Veerman, is bedoeld voor de kleintjes, maar zal ook de vader, moeder of grote broer bevallen die te hulp wordt geroepen waneer de bek van de wolf wat al te dreigend wordt.

Aardiger voor volwassenen zijn de twee muzikale korte filmpjes die de tape vol maken. Vooral Music Land, een cartoon die in 1935 werd gemaakt als "Silly Symphony', is een juweel. Op basis van Romeo en Julia worden twee exotische vijandige naties opgeroepen: het Land of Symphony en het Isle of Jazz. Beide landen zijn opgebouwd uit en worden bewoond door instrumenten en de sopraansaxofoon, de zoon van de vijandige Koning Tuba hoeft maar een blik te slaan op het bevallige sopraanviooltje dat de dochter is van Koningin Cello, of de boot is aan: ze spelen alleen nog voor elkaar. Een en ander loopt uit op een verwoestende oorlog, waarbij de Disney-artiesten alle registers opentrokken. Muzieknoten slaan in als bommen, nadat ze zijn afgeschoten door een Wagner spelend symphonie-orkest. Aan de andere kant van de "Sea of Discord' antwoordt de Jazz-koning met even verwoestende noten van een schetterende compositie, uitgevoerd door de grootste Big Band die hij op de been kan brengen. Het prinsesje gilt hoge bibbertoontjes, de prins toetert wanhopige neuzelklanken. Natuurlijk komt alles terecht en tenslotte geven ze, duidelijk verstaanbaar ook voor wie geen noten leest, elkaar hun ja-woord.

De derde film, Symphony Hour, dateert van 1942 en is routinematig gemaakt: dirigent Mickey Mouse moet voor een radio-uitzending La cavalleria rusticana dirigeren onder het keurend oog van de patserige sponsor Boris Boef. Goofy is een van de orkestleden, dus alles loopt in het honderd. Een stuk minder bijzonder dan Music Land is dit filmpje, maar zo inventief in zijn details en zo zorgvuldig uitgewerkt als destijds alle Disney-films.