Bloedige zombiejacht als satirische "grand guignol'

Braindead. Regie: Peter Jackson. Met: Timothy Balme, Diana Peñalver, Elizabeth Moody, Ian Watkin. In: Amsterdam, City 1; Rotterdam, Cinerama; Den Haag, Cineac 1.

De eerste twee films van de Nieuw-Zeelandse horrorspecialist Peter Jackson (1961), Bad Taste en Meet the Feebles, bereikten in ons land slechts het Weekend of Terror, een enkele nachtvoorstelling daarbuiten en het videocircuit, waar zijn combinatie van bloederige humor en poppenfilmtechniek een stevige reputatie verwierf. Opus 3 heet Braindead en is een voorlopig hoogtepunt, niet alleen in Jacksons carrière, maar ook voor wat betreft de hoeveelheid vlees die in een film verwerkt kan worden. Vermoedelijk wordt hier een nieuw wereldrecord gevestigd, dat van het aantal zichtbare slachtoffers per film.

In deze divisie kan een regisseur zich alleen maar handhaven, wanneer hij de ironie en andere vormen van humor in forse porties toedient. En inderdaad is Braindead ook een van de grappigste en brutaalste horrorfilms die ik ken.

De saaie burgerlijkheid van de Nieuw-Zeelandse samenleving is een belangrijke achtergrond van Jacksons satirische "grand guignol', die vaak gestalte krijgt in barokke latex-constructies en andere make-up-effecten. Het verhaal is gesitueerd in een nette buurt anno 1957. Een jongeman, geterroriseerd door zijn bezitterige moeder, beleeft een hartstochtelijke liefde bij de Spaanse dochter van een kleine kruidenier. Zijn monsterlijk jaloerse, repressieve moeder doet alles om de bevrijding van haar zoon te verhinderen, maar wordt per ongeluk gebeten door een Sumatraanse rat-aap, die een duivels zombie-virus verspreidt. Al snel zit de kelder van het ouderlijk huis boordevol bloeddorstige zombies, die nog slechts met een motormaaier op afstand gehouden kunnen worden.

De wansmaak van Jackson neemt soms hilarische vormen aan, bij voorbeeld wanneer spontaan ontbindende lichaamsdelen in de custard van een bezoekende dominee vallen, die deze onnadenkend naar binnen lepelt.

Aan mensen met een zwakke maag dient Braindead ernstig afgeraden te worden. Wie een beetje op de hoogte is van de recente ontwikkelingen in het gore-genre zal echter met een glimlach kennis nemen van deze, door de bezoekers van het laatste Weekend of Terror met de Silver Scream Award beloonde, opnieuw grensverleggende film. De een kwart eeuw geleden nog schokkende Night of the Living Dead verbleekt naast Braindead als tam vertier voor een kindermatinee.

    • Hans Beerekamp