Fletse verzinsels Gebroeders Flint

Voorstelling: Oase, door de Gebroeders Flint. Script: Felix Strategier en Stef van den Eijnden. Muziek: Paul Prenen. Regie: Marja Kok. Gezien: 30/5 op de Noordermarkt, Amsterdam. Aldaar: 10 t/m 13/6, daarna elders.

De Gebroeders Flint staan, na hun fijnzinnige succesprogramma rondom Paul van Ostaijen, weer op straat. Hun lokatie is deze zomer een sjofele poffertjeskraam, die in bezit wordt genomen door de patserige broer van de eigenaar en omgebouwd tot een ranzige club met bedenkelijk variété en een orkestje dat zich lusteloos door Raindrops keep fallin' on my head ploegt. Tot de beide broers elkander weer in de armen vallen, natuurlijk, want zo'n rudimentair verhaaltje is er alleen maar om ruimte te bieden aan het groteske soort acts waarmee het straattheater nu eenmaal zijn publiek moet trekken.

Oase, de nieuwe voorstelling van de Gebroeders Flint, moet dan ook vooral op zulke slapstick-nummers worden beoordeeld. En die vielen me niet mee, deze keer. Er worden wat bloemenvaasjes-vol-bloemen heen en weer gegooid, er zijn een paar achtervolgingsscènes, er worden wat koddige dansjes opgevoerd en er wordt een wortel in een mannenonderbroek gestoken - dat is zo ongeveer de oogst. Soms, tijdens de scènes in de poffertjeskraam, moest ik denken aan de vrolijk-volkse voorstellingen die het Werkteater ooit in zijn zomertent placht te organiseren. Veel beter en met veel meer toneelspelersfantasie dan wat hier ten beste wordt gegeven.

De Gebroeders Flint, overigens bestaande uit twee dames en drie heren, hebben in het straattheater een opvallende reputatie hoog te houden. Ditmaal vertonen ze zich met hun fletse verzinseltje, naar mijn smaak, ver onder hun eigen niveau. Maar te oordelen naar de reacties van de toeschouwers, die zondagavond met graagte gehoor gaven aan de oproep de leuze pof-pof-poffertjes! mee te scanderen, hebben anderen er nog altijd erg veel aardigheid in.