"Jung jungskes begrijpen Zeljko Petrovic niet'

ROTTERDAM, 3 MEI. Is het een wonder dat Zeljko Petrovic na de 5-0 nederlaag tegen Feyenoord niet aanspreekbaar was?

De tweevoudig Joegoslavisch international van FC Den Bosch snapt nog steeds niet dat Nederlandse voetballers na een een wedstrijd zo koel, onverschillig, onaanraakbaar blijven. Als je wint wil je toch feestvieren? Als je verliest moet je toch treuren? Maar Nederlandse voetballers lijken dat onderscheid niet te kennen. Winst of verlies, ze pakken na afloop onaangedaan hun pilsje. “Wat leeft er in die mensen?”, vraagt Petrovic zich af.

Hij heeft zich over wel meer verbaasd in de Nederlandse voetbalwereld. Een land dat twee keer in de finale heeft gestaan van het wereldkampioenschap voetbal, dat zoveel Europa Cups heeft gewonnen, zoveel uitzonderlijke spelers heeft voortgebracht, daar moet het voetbal toch een hele bijzondere plaats innemen, had hij gedacht in zijn onschuld. Hij had visioenen van stadions waar je als voetballer nauwelijks meer bij kon komen door de menigte mensen. Intussen speelt hij zijn thuiswedstrijden voor gemiddeld 2600 toeschouwers in een sfeerloos stadion waar er negen keer zoveel in kunnen. De Hollandse werkelijkheid.

Hij is eigenlijk te goed voor Den Bosch, zeggen trainer Hans van der Pluym en directeur Chris van der Laar eendrachtig. “Hij voetbalt drie klassen beter dan de rest van het elftal. Die jung jungskes begrijpen hem niet.” Dat bleek ook in het duel tegen Feyenoord. De Joegoslavische middenvelder, die bij de Bossche club noodgedwongen als rechtsbuiten fungeert, werd belabberd aangespeeld en zijn lepe passes werden versmaad of verknoeid. Naarmate de wedstrijd vorderde hief hij zijn armen steeds vaker in wanhoop. In de slotminuten, nadat een schitterende voorzet van hem opnieuw op niets was uitgelopen, greep hij vertwijfeld naar het hoofd.

Niet dat hij zich te goed voelt voor Den Bosch. Hij had ook bij Sevilla kunnen blijven, dan had hij meer verdiend dan nu. Maar dan had hij zijn contract wel moeten uitdienen op de reservebank, want de nieuwe trainer Carlos Billardo gaf de voorkeur aan Argentijnse voetballers zoals Diego Maradonna boven Joegoslaven. En Petrovic is geen “zakkenvuller”, zegt Boban Pavlov, de voormalige hulptrainer van RKC die Den Bosch opmerkzaam maakte op zijn landgenoot. “Die jongen is een voetbalbeestje. Hij kan niet stilzitten. Dat zou voor hem de doodstraf zijn.”

“Ik wilde voetballen”, zegt de 27-jarige Petrovic. Om te laten zien wat hij kan. “Een speler die niet speelt is snel vergeten.” En dat hij koos voor Den Bosch, een degradatiekandidaat? Dat had te maken met zijn vader die al een kwart eeuw als gastarbeider werkt bij de conservenfabriek van Jonker Fris in Heusden. Als kind had hij zijn vader alleen gekend van diens jaarlijkse visite. Hij was gekomen voor zijn vader. Die hereniging is “geestelijk voedsel voor de mens”.

Op 1 december had hij bij Den Bosch een contract getekend tot midden volgend jaar. De aanpassing was aanvankelijk moeizaam verlopen. Want altijd had hij gevoetbald bij topclubs of middenmoters, eerst bij Budocnost Titograd, later bij Dinamo Zagreb en Sevilla. En altijd had hij gespeeld met gelijkwaardige of betere spelers. Taal had geen rol gespeeld, want “alle goede voetballers spreken voetbaltaal”.

Bij Den Bosch was hij onmiddellijk op de kwalitatieve beperkingen gestuit. In de thuiswedstrijden had hij zijn kwaliteiten nog wel kunnen tonen. In De Vliert had de ploeg zelfs PSV en Ajax van een puntje beroofd. Maar uit kwam Den Bosch niet verder dan drie gelijke spelen. Het krachtsverschil was meestal te groot. Vaak had hij dan wat verloren langs de zijlijn gestaan.

Of hij ook volgend jaar nog bij Den Bosch speelt? Petrovic kijkt naar Van der Laar, die hem bemoedigend toeknikt: “Zeg het maar, je kunt gerust zeggen dat je naar Feyenoord wilt.” Maar de Joegoslavische international, die nog met Boban, Savicevic en Prosinecki gespeeld heeft, stribbelt tegen. Tenslotte heeft hij zijn trots. Hij gaat zichzelf toch niet aanbieden op een presenteerblad. “Zeg maar dat ik bijzonder vereerd ben als Feyenoord belang in mij stelt”, dicteert hij Boban Pavlov die als tolk fungeert.

Dat was enkele dagen voor de wedstrijd in De Kuip, een duel waarin hij zo graag geexcelleerd had. Maar hoe kun je laten zien wat je waard bent in een machteloze ploeg? Na acht minuten had de Bossche ploeg al met 2-0 achter gestaan door doelpunten van Scholten en Blinker. Later hadden Kiprich (2x) en opnieuw Blinker daar nog eens drie aan toegevoegd.

Daar tegenover stond in de eerste helft maar één serieuze aanval van Den Bosch. De enkele keren dat Petrovic aan de bal kwam, demonstreerde hij wel bovenmodale techniek en snelheid, maar zijn inspanningen bleven zonder effect. Na rust toen Feyenoord zich leek te sparen voor de competitietopper van volgende week tegen Ajax, zorgde hij voor meer gevaar. Hij grossierde in splijtende passes waar onveranderlijk niets mee werd gedaan.

Volgens directeur Van der Laar heeft zich bij Den Bosch nog geen enkele serieuze gegadigde voor Petrovic gemeld. Wel zouden meerdere clubs via de VVCS hun interesse hebben getoond. Of Feyenoord zich bij die rij zal voegen, valt nog te bezien. Van Hanegem weet sinds zaterdag in elk geval wie Petrovic is. Na afloop kwam de Joegoslaaf onmiddellijk naar hem toe om hem de hand schudden. Om alvast kennis te maken.

    • Dick Wittenberg