Uniek project in New York met gedetineerde patiënten; Speciale aanpak tbc-recidivisten

NEW YORK, 30 APRIL. De ramen van het Goldwater Hospital op Roosevelt Island in de East River bieden uitzicht op het gebouw van de Verenigde Naties en de wolkenkrabbers van Manhattan. Vooral de derde verdieping in de zonnige zuidvleugel heeft dankzij het vele glas een grote lichtinval. Dat is prettig maar ook noodzakelijk voor de tbc-patiënten die hier sinds woensdag kunnen worden opgesloten voor een periode van een jaar of langer om hun kuur af te maken.

Daarmee begint New York aan een project dat uniek is in de wereld. Tot nu toe was het alleen mogelijk om besmettelijke tb-patiënten vast te zetten via een gerechtelijk bevel maar nu kunnen bijna genezen patiënten ook in hechtenis worden genomen. De patiënten voor wie het project is bestemd, hebben niet direct iets misdaan en zijn niet meer besmettelijk. Het vastzetten van die groep is daardoor een drastischer stap dan het isoleren van lepra- of pestlijders, zoals in het verleden wel is gedaan.

Vandaag de dag is een dergelijke maatregel eigenlijk alleen vergelijkbaar met het in quarantaine plaatsen van dieren. De Goldwater-afdeling is bestemd voor tb-patiënten die al eerder een paar keer hebben verzuimd hun kuur af te maken. De wethouder voor volksgezondheid van de stad heeft vorige maand tot het project besloten omdat New York te kampen heeft met een onrustbarend groot aantal tb-patiënten, dat nog steeds stijgt. In de VS hebben 25.000 mensen tuberculosis, van wie 3700 in New York.

“Dit is een demonstratieproject”, zegt Samuel Lehrfeld, directeur van het Goldwater Memorial Hospital. Het ziekenhuis heeft als eerste en voorlopig enige een afdeling met 25 bedden voor tb-gevangenen, waarvan de bouw een half miljoen dollar kostte. Lehrfeld kan nog niet zeggen wanneer de afdeling op volle kracht zal draaien. Na de officiële opening afgelopen woensdag verwacht hij nog strijd met patiëntenorganisaties en “libertijnen die naam willen maken”. Op dit moment zijn er uit die hoek alleen waarschuwingen gehoord maar nog geen gerechtelijke stappen of acties.

“We hebben vooral te maken met straatprostituées en daklozen, die meestal ook in het drugscircuit zitten”, zegt adjunct-directeur Howard Garrison tijdens een rondleiding door het ziekenhuis. “Zo gauw ze uit het ziekenhuis komen, gaan ze de straat op en vergeten ze hun pillen.” Resultaat is een terugval in het genezingsproces voor de patiënt zelf en nieuwe gevallen door besmetting. Het nieuwe project is vooral voor hardnekkige recidivisten bedoeld.

Volgens Lerhfeld is de afdeling in zijn ziekenhuis nog maar het begin. Naar zijn schatting heeft New York in totaal enkelen honderden bedden nodig om het tb-recidivisme een halt toe te kunnen roepen. Sinds het begin van de jaren tachtig heeft de ziekte die in de Verenigde Staten praktisch uitgebannen leek, zich weer op grote schaal gemanifesteerd.

De voorgeschiedenis van de nieuwe afdeling in het Goldwater Hospital bestond veelal uit discussie over de aard van de unit. Omdat alle patienten die er worden opgenomen geen besmettingsgevaar meer opleveren - en dus weinig medische zorg nodig hebben -, heeft de nieuwe afdeling weinig doktoren nodig maar veel andere hulpverleners. “De afdeling bestaat uit therapeuten, sociaal werkers en natuurlijk bewakingsbeambtes”, vertelt Garrison. “Het is niet alleen belangrijk om te zorgen dat de patiënt geheel geneest, maar ook dat hij niet in zijn oude leventje vervalt als hij weer buiten komt. De boodschap die wij proberen over te brengen is: kijk eens hoe fijn een geregeld leven is.”

Het Goldwater Memorial Hospital dat in 1938 speciaal voor tb-patiënten is ontworpen, telt ongeveer duizend bedden. Roosevelt Island, gelegen tussen Manhattan en Queens, had in het verleden enkele sanatoria, een gevangenis en een inrichting en wordt daarom door Newyorkers nog steeds met achterdocht bekeken. Het Goldwater-ziekenhuis heeft een afdeling van 96 bedden voor aidspatiënten en een flinke afdeling voor patiënten met wervelbeschadigingen, die in de meeste gevallen veroorzaakt zijn door kogels.

Het ziekenhuis heeft ruime ervaring met tb-patiënten omdat ongeveer een derde van de aidspatiënten in het eindstadium tb krijgt. Het Goldwater heeft goede faciliteiten voor aids- en tb-patiënten en krijgt daarom ook veel doorstroming uit andere ziekenhuizen. Daarnaast is er ook een permanent bewaakte sub-afdeling voor gedetineerden van de gevangenis Riker's Island, die aids en tbc hebben.

Terwijl Garrison door de ruime gangen loopt, raadt hij de vrees van zijn bezoeker: “Je bent hier door alle voorzieningen veiliger voor tbc dan in de subway. Wij hebben hier maskers, luchtverversing en ultra-violet licht dat de bacillen doodt. Wie tien minuten in een drukke subway staat naast een patiënt met open tb, loopt heel wat meer gevaar om besmet te worden”, aldus Garrison.

Het gereedmaken van de tb-afdeling in de zuidelijke vleugel van het ziekenhuis is nog in volle gang. De vierpersoonskamers zijn ruim en licht en hebben bijna allemaal een balkon. Daar wordt straks echter nog gaas of iets anders aangebracht want de afdeling is op de derde verdieping “en dan ben je met een paar aan elkaar geknoopte lakens gauw beneden”, zegt Garrison.

De tb-afdeling heeft een eigen keuken maar maaltijden worden verzorgd vanuit de centrale keuken. Er zijn recreatiekamers en zelfs een rookkamer, hoewel het in de VS bij wet verboden is om in openbare ruimtes te roken. Garrison: “Ze mogen natuurlijk niet roken en het gaat tegen het gezond verstand in, maar wij kennen onze pappenheimers dus er is uit praktisch oogpunt rekening mee gehouden.”

Niet bekend