Kannekens en De Geus missen beiden greep op hun nieuwe ballet

Gezelschap Coup d'Amour met All the things you could be by now, choreografie en regie Wim Kannekens; Zondag, choreografie en regie Feri de Geus, muziek Stefan van Campenhout, Gezien 22 april Korzotheater Den Haag. Nog te zien 5 t/m 8 mei in Rotterdam, 11 t/m 15 mei in Groningen en 18 t/m 22 mei in Amsterdam.

Na de onlangs in première gegane produktie De meisjes van Verkade van Adèla van der Weide hebben nu haar twee companen Wim Kannekens en Feri de Geus waarmee zij het dansgezelschap Coup d'Amour oprichtte en leidt, ieder een nieuw werk uitgebracht. Zij presenteren ieder een zo'n vijftig minuten durende creatie in één programma. All the things you could be by now van Kannekens en Zondag van De Geus zijn beide genspireerd op een literair gegeven en hebben gekte als thema. Kannekens baseerde zijn produktie op het leven en werk van de schrijver Jan Arends. De Geus koos de roman Fratelli van Carmelo Samonà als uitgangspunt.

Beide choreografen gebruiken naast beweging ook andere theatrale middelen. Zo nemen bij Kannekens videobanden en tekstfragmenten een belangrijke plaats in. Bij De Geus is een actrice in de handeling betrokken en wordt het publiek via een rijdende tribune telkens met een andere situatie in de ruimte geconfronteerd. De uitwerking van beide stukken is echter volkomen anders. Bij Kannekens is het ruwe, zo langzamerhand wel erg beperkte en voorspelbare, bewegingsmateriaal met de koprollen en smakken tegen de grond als los zand door de voorstelling gestrooid en het zegt op zichzelf weinig of niets over datgene waarover Kannekens iets mee wil delen: het tragisch leven van iemand die de vurige wens heeft om een ander te zijn en constant scheldend en klagend tracht aandacht te krijgen.

De teksten zijn duidelijk. Alles wat er verder gebeurt, voegt daar eigenlijk niets meer aan toe. Kannekens zelf blijft een gedreven performer zoals musicus Joop van Brakel zich opnieuw een dwingende toneelpersoonlijkheid toont, al dreigen zij beiden hoe langer hoe meer stereotypen van zichzelf te worden. De twee andere medewerkenden Betsy Torenbos en Ger Jager steken er bleekjes bij af. Feri de Geus heeft choreografisch meer talent in huis. Het gegeven, het leven van twee broers waarvan een de zorg op zich heeft genomen van de mentaal wat gestoorde ander, krijgt vorm via een spirituele bewegingstaal met fraaie inventieve onderdelen. De relatie tussen de broers is intens en groeit tot een twee-eenheid uit en uit zich in speels ironische, gerriteerde en steun zoekende momenten. Hun eigen gecreëerde werkelijkheid wordt verstoord door een vrouw die hun wereld binnen dringt en er een plaats in wil hebben om zo met haar eigen seksuele frustraties af te kunnen rekenen. De uitvoerenden Fabian Galema, Andrea Denk en actrice Eva van Heijningen voeren het werk uit met overtuigingskracht en de nodige relativerende humor. Was Zondag wat korter geweest, vooral het eind is te lang uitgesponnen, dan was de zeggingskracht groter geweest. Waarom oh waarom blijken zoveel jonge moderne choreografen nog steeds geen greep te hebben op de tijdsduur van hun scheppingen en overschatten zij hun creatieve vermogens op dit punt zo schromelijk?