Verplichte bijdrage voor medische zorg

DEN HAAG, 23 APRIL. Het kabinet wil vanaf 1994 voor alle verzekerden een systeem van verplichte eigen bijdragen invoeren. Voor medische voorzieningen die via de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) vergoed worden, moeten dan eigen bijdragen worden betaald tot een maximum dat afhankelijk is van het inkomen.

Het kabinet gaat ervan uit dat verzekerden zich hierdoor beter bewust worden van de kosten van gezondheidszorg en uiteindelijk zuiniger met de medische voorzieningen zullen omspringen, aldus staatssecretaris Simons (volksgezondheid) gisteren bij de presentatie van een pakket maatregelen waarmee hij de kostenstijgingen wil beteugelen. Vooral de geneesmiddelensector wordt fors aangepakt. Volgend jaar kunnen de kosten met 360 miljoen gulden omlaag, in 1995 met 460 miljoen.

Simons kondigde ook een wetsvoorstel aan dat het verzekeraars mogelijk maakt aan alle verzekerden polissen met een vrijwillig eigen risico en een no claim-regeling aan te bieden. Verzekerden die zo'n polis nemen, krijgen een korting op hun niet-inkomensafhankelijke (nominale) premie. Die premie zal de komende tijd omhoog gaan, tot zo'n twintig procent van de premie-opbrengsten, ofwel 400 tot 500 gulden per verzekerde per jaar. Die stijging gaat gepaard met een daling van de inkomensafhankelijke premie.

In de zomer moet duidelijk zijn welke problemen kleven aan invoering van het systeem van verplichte eigen bijdragen. De ziektekostenverzekeraars, zowel de particuliere als de ziekenfondsen, zien grote praktische problemen. Zij vrezen dat de maatregel veel bureaucratie met zich meebrengt, onder meer omdat bijgehouden moet worden wat de inkomens van de verzekerden zijn en op welk moment de eigen bijdragen het inkomensafhankelijke maximum bereiken. Volgens WVC kan daar een aparte organisatie mee worden belast, mits de administratiekosten niet te hoog zijn.

Het plan dat Simons voor ogen staat, en waarmee het kabinet vorige week instemde, lijkt op het verzekeringssysteem voor lagere ambtenaren, met name gemeente-ambtenaren en hun gezinsleden. Deze groep van zo'n 600.000 verzekerden betaalt een deel van de medische rekeningen uit eigen zak. Er is een grens aan de hoogte van de eigen bijdragen; kosten die hoger zijn dan één procent van het inkomen worden vergoed.

Pag.2: Simons pakt kosten van medicijn aan

Invoering van eigen bijdragen voor hulpmiddelen en verhoging van sommige bestaande eigen bijdragen voor hulpmiddelen bespaart zestig miljoen per jaar. Verzekerden betalen maximaal tweehonderd gulden per jaar aan eigen bijdragen voor hulpmiddelen. Per 1 juli zullen brilleglazen en contactlenzen niet meer helemaal worden vergoed, tenzij sprake is van een oogafwijking waarvoor een strenge medische indicatie geldt. Dat levert 35 miljoen gulden op.

In de geneesmiddelenbrief die Simons gisteren naar de Tweede Kamer stuurde, kondigt hij een pakket kostenbesparende maatregelen aan dat volgens hem zijn weerga sinds de Tweede Wereldoorlog niet kent. Hij gaat ervan uit dat het daarmee afgelopen is met de stelselmatige overschrijdingen van de kosten in de geneesmiddelensector. Dit jaar moeten zijn voorstellen nog honderd miljoen gulden opleveren. De uitgaven voor medicijnen stegen in 1992 met 11,1 procent tot 4,8 miljard gulden, terwijl de uitgaven voor de gehele gezondheidzorg met 4,1 procent toenamen.

De groothandelsmarge wordt verlaagd tot twaalf procent, homeopathische en antroposofische geneesmiddelen komen voor eigen rekening van de verzekerde, voor de apothekers gaan lagere tarieven gelden. Niet alle nieuwe medicijnen voor ziekten en aandoeningen waarvoor al geneesmiddelen bestaan, zullen zonder meer volledig worden vergoed. Verzekerden moeten ook zelfzorgmedicijnen zoals hoest- en laxeermiddelen, die bij de apotheek op recept verkrijgbaar zijn, zelf gaan betalen. De organisatie van merkgeneesmiddelenfabrikanten Nefarma, noemt het onaanvaardbaar en onuitvoerbaar nieuwe geneesmiddelen niet meer te vergoeden tenzij ze bestemd zijn voor ziekten en kwalen waartegen nog geen medicijnen bestaan.

Simons beschouwt het Geneesmiddelen Vergoedingssysteem als een succes. De kosten voor medicijnen die in het GVS zitten zijn vorig jaar met vijf procent gestegen. De vergoedingen voor zelfzorgmedicijnen stegen met 19 procent, die voor de medicijnen die volledig worden vergoed omdat ze (nog) niet in het GVS zitten met 21 procent.