Sprookjesverteller

De beschrijving van het medische traject in het artikel "Een fantastische sprookjesverteller' leidende tot het vervroegd met emeritaat gaan van prof.dr.dr. A. Stolk is bij nauwkeurige beschouwing onwaarschijnlijk en naar ik weet onjuist.

Van de drie door beroepsgeheim gebonden actoren ontkent Van Lennep zich iets te herinneren, stelt Prick een mildere diagnose die niet vermeld wordt en wordt Booij een onwaarschijnlijke diagnose stelling in de schoenen geschoven, waarbij bovendien het beroepsgeheim wordt overtreden.

Dat De Gaay Fortman op oneervol ontslag aandrong had niets met het medische traject, waar hij als jurist minder goed over oordelen kon, noch met de wetenschappelijke fraude te maken. Het had wel met fraude te maken, te weten nota's betaald door de Universiteit met betrekking tot geleverde proefdieren die het laboratorium van Stolk nooit gezien hebben.

De zogenaamd door Booij gestelde diagnose past beter bij de informant over dit traject, te weten prof.dr. F.C. Stam wiens leeropdracht neuro-pathologie was, als diagnosesteller.

Het is interessant om waar te nemen hoe de frustraties van Stam uit die tijd, nu 30 jaar later, nog tot beschuldigingen en geschiedsvervalsing aanleiding geven.

Uit de door mij bewaarde patiƫntenboeken en stukken van de faculteitsvergaderingen komt een andere waarheid naar voren. Met de informatie die ik heb over die periode en de tien jaar daarop volgend is er een heel ander verhaal te schrijven en wordt het kwade daglicht waarin mijn vader, die ruim 20 jaar dood is, wordt gesteld weggenomen.

De strekking van uw artikel verandert daardoor overigens niet.