Bruid op klompen

Kant, tule en glanzende zijde lijken de onvermijdelijke ingrediënten van de trouwjurk. Maar het kan ook anders: Op het huwelijksfeest in galerie Intermezzo droeg de bruid onder haar gebreide off-white jurk, boerenklompen. Wèl prachtig versierd.

Hoeden van Mirjam Nuver, sieraden van de GEM Kingdom, extravagante kragen van Wijnanda Deutekom, barok schoeisel en romantische tasjes zijn t/m 15 mei te zien in galerie Intermezzo, Voorstraat 178 Dordrecht. Wo t/m vr 11-17u30, za 11-17u, do ook 19-21u. Inl 078-136307.

Veelarmige kandelaars, zilveren etagères, barokke serviezen, kristallen glaswerk. Alles wordt uit de kast gehaald en opgepoetst. Hebben we genoeg tafels voor de cadeaus? Is het damast al opgestreken? In galerie Intermezzo in Dordrecht zijn de zenuwen voelbaar, als het interieur wordt omgetoverd tot decor voor een onalledaagse bruiloft.

Als klein meisje wist ik het zeker: een bruidsjapon is het mooiste wat er is. Als er een trouwpartij in de buurt was drong ik tussen het publiek naar voren om toch vooral een glimp te kunnen opvangen van de koningin van de stoet. De bruidegom in stemmig krijtstreepje deed er weinig toe. Maar jeugdherinneringen vervagen, oude idealen maken plaats voor nieuwe. Je trouwt niet, maar "hokt' en je plukt de vruchten van de vrije seksuele moraal. Het huwelijk vond je schijnheilig, burgerlijk en misplaatst sentimenteel.

Nu lijken we terug bij af. “Trouwen mag weer, maar dan wel helemaal zoals het hoort”, kweelde de presentatrice in de laatste aflevering van het modeprogramma "Outfit'. Jaarlijks worden tweehonderdduizend huwelijken gesloten. Bruidswinkels bloeien op, witte koetsen opgeverfd. Het wit lijkt maagdelijker dan ooit. Anno 1993 zien we deftige koninginnen op het beeldscherm rondwandelen in Sissie-jurken met sluier en sleep. De negentiende eeuw slaat toe, compleet met queue, draperieën en satijnen roosjes langs het brave, net niet te diepe décolleté. Zijn we daarvoor in de jaren zestig in jeans en minirok op de fiets even naar het stadhuis gesneld, met een paar getuigen die onderweg van de straat waren opgepikt?

Zondagmiddag: De bruidstaart staat klaar, de glazen zijn gevuld. Alle ogen zijn gericht op het bruidspaar met gevolg. Klossend en rinkelend komen zij de statige trap af in het barokke pand van galerie Intermezzo in Dordrecht. De bruid draagt onder haar sobere japon versierde houten klompen. Hiervoor heeft ze wel even moeten oefenen. De bruidegom in donkerblauw gebreide trui en dito wijde pantalon, loopt er onwennig naast. Het paar is duidelijk verlegen met de rol die het toebedeeld heeft gekregen. Kennen ze elkaar eigenlijk wel?

“Ik vind het geweldig dat mensen trouwen”, zegt ontwerper Kris Hendriksen. “Zich in koetsjes laten rijden, recepties en een groot diner geven, gigantisch veel geld spenderen aan een feest en zelf de ster zijn. Het mooiste van zo'n spektakel is voor mij hoe de mensen zich kleden.” Hendriksen nam het initiatief om met vijf andere ontwerpers een traditioneel huwelijksfeest ongebruikelijk aan te kleden. Intermezzo stelde de ruimte en faciliteiten beschikbaar voor de receptie die afgelopen zondag plaats had.

Bruid en bruidegom droegen door Hendriksen ontworpen gebreide outfits, de bruidsmeisjes in donkerrood en écru, de bruid in off-white. Mooie details, zoals de naar buiten gekeerde ingebreide coupenaden rondom de taille zorgden, met het sleepje, voor een vloeiende lijn. Een hoog halsje en lange mouwen, uitlopend in een middeleeuws aandoend puntje, gaven de japon iets ingetogens. De randjes werden afgewerkt met 'n subtiel "muizetandje'.

De accessoires sprongen het meest in het oog. De bruidshoed van Mirjam Nuver torende hoog en wit boven alle gasten uit. Het bruidstasje, van Georgette Koning, oogde als een zoete bloem met een geheimzinnig klepje als sluiting verborgen onder wulpse ruches. Renate Volleberg ontwierp de bruidsschoenen.“Ik ben voor deze feestelijke plechtigheid in de symboliek van het huwelijk gaan wroeten” zegt Volleberg. “Maar ik wil de boel ook op de hak nemen.”

Voor de gelegenheid bedacht zij een serie bruidsschoenen waarvoor de Hollandse boerenklomp als uitgangspunt diende. Klompen met gouden plaatjes erop gespijkerd met de inscriptie "Denk Aan Mij' vormen een ongewoon alternatief voor de trouwring. Volleberg beplakte klompen met kristalpegels van een kroonluchter en maakte een variant met grote ronde gaten: wat lichter in gewicht en wel zo prettig voor de ranke bruidsvoetjes. Een paar flink uit de kluiten gewassen gouden muiltjes en ten slotte klompen versierd met raffia en schelpen - symbool voor vruchtbaarheid - maakten de verzameling compleet.

Hoe origineel sommige ontwerpen ook waren, de persiflage op het traditionele huwelijk kwam niet helemaal uit de verf. Daarvoor zou wat meer acteertalent van bruidspaar en gasten op zijn plaats geweest zijn. Maar een ding werd in Intermezzo duidelijk: het grote feest waarmee het Eigentijdse Huwelijk wordt opgeluisterd, kan met een dosis humor en creativiteit de traditie nèt een beetje op zijn kop zetten.