Boulevardblad

Zoals overal in de samenleving wordt ook in de wereld van wetenschappers gefraudeerd. Het aantonen van zulke fraude is voor de vooruitgang in de wetenschap van het grootste belang, het bekendmaken ervan is een zinvolle, noodzakelijke activiteit.

Of het bekendmaken van gevallen van fraude in de wetenschap aan niet-wetenschappers, d.w.z. aan het brede publiek eveneens zinvol is lijkt mij voor discussie vatbaar maar, terwille van openheid, acht ik dit wel gewenst. Het bijvoegsel Onderwijs en Wetenschap van uw krant is voor dat doel een geschikt medium. Het heeft mij dan ook niet verbaasd dat hierin op 8 april jl. ruimte is geboden voor Een fantastische sprookjesverteller' van Frank van Kolfschooten, al lijkt mij hiervoor anderhalve pagina ruim bemeten.

Wél echter heeft het mij verbaasd dat het stuk door de redactie voor publikatie is aanvaard in de stijl waarin het is geschreven. Het bevat tal van beweringen ten aanzien van een nog levende persoon zonder bronvermelding en die bovendien nog veelal gesteld zijn in de voorwaardelijke wijs. Het is een luchtig verhaal maar het leedvermaak druipt ervan af.

Wat verder opvalt is een (redactionele?) reclametekst voor Valse vooruitgang. Bedrog in de Nederlandse wetenschap', een boek door dezelfde Van Kolfschooten. Aangekondigd wordt dat hierin niet alleen zeven contemporaine schrijvers wegens fraude aan de kaak worden gesteld maar dat ook nog wordt ingegaan op de psychologie van plagiator' alsmede op de plagiaatdetector'. Het werk zal voorts een ""historisch overzicht van alle Nederlandse gevallen van plagiaat en fraude'' geven. En dat voor ƒ 29,50.

Deze anderhalve pagina vormt een compositie die een op sensatie belust boulevardblad waardig is.