Weer verstoort ambities van organisatie

ROTTERDAM, 19 APRIL. De organisatie van de Rotterdamse marathon laat zich graag voorstaan op een strakke regie voor snelle tijden. Felle regen en stevige wind doorkruisten gisteren die zorgvuldige voorbereiding. Nu ontstond op het toch snelle parcours een duel met de elementen, een echte marathonstrijd. Dionicio Ceron, een 27-jarige Mexicaan, die als hij niet traint of wedstrijden loopt op zijn boerenbedrijf op 27OO meter hoogte werkt, was met zijn tijd van 2.11.O8 een winnaar met wie Rotterdam niet bepaald kan pronken. Wel verwees Ceron de Zuidafrikaan Mtolo, toch de winnaar van de marathon in New York, naar het tweede plan. Nederlands kampioen Bert van Vlaanderen, voor wie een tocht was bedacht die moest uitmonden in 2.1O, strandde op 2.13.19. Hij eindigde slechts vijf seconden voor op Vermeule die zich daarmee ook opwierp als kandidaat voor een plaats bij het wereldkampioenschap in Stuttgart.

Van Vlaanderen was halverwege nog tevreden met een tussentijd van 1 uur 5 minuten, zoals wedstrijdleider Jos Hermens voor de kopgroep ook content op de motor reed dank zij de tijd van 1.04. “Toen we van start gingen was de wind niet hard en het regende niet. Tussen vijf en tien kilometer vond iedereen de plaats die hem toekwam, maar ja toen begon de regen. Halverwege was er nog niets aan de hand, maar daarna hadden de plannen geen zin meer,” aldus Hermens. In de wedstrijd, in de tweede groep, achter de nuttig lopende haas Aart Stigter, stelde ook Bert van Vlaanderen na 25 kilometer zijn doelstelling bij. “Je stapt in plassen, anderen lopen in plassen, het spat tegen je benen. Je wordt koud en stijf en het blijft regenen. Dan moet je niet een tijd van 2.1O blijven najagen, dan moet je ontspannen lopen om zo goed mogelijk te eindigen en zo rustig mogelijk Nederlands kampioen te worden. De atleet uit Tienhoven had geen idee van het feit, dat John Vermeule aan een tocht bezig was, die hem op slechts vijf seconden van het begeerde doel zou brengen. Vermeule: “Vanaf de achtendertigste kilometer had ik door, dat ik op hem inliep. Mijn winst is, dat ik anders altijd na de 35ste kilometer problemen kreeg en dat ik nu anderen inhaalde.” Van Vlaanderen: “Op vijfhonderd meter voor de finish had ik door dat er iets gebeurde. Mensen riepen: "Pas op, je wordt ingehaald!'. Dus versnelde ik wat, maar ik had geen idee dat het om John ging. Pas in de tent na de eindstreep zag ik hem.”

Vooraf had Van Vlaanderen laten weten graag een stapje minder hard te lopen, wanneer hij een landgenoot een dienst kon bewijzen om uitgezonden te worden naar het wereldkampioenschap in augustus. Zelf wist hij zich daar al van verzekerd op basis van zijn prestatie in het vorige jaar. Vermeule diende ofwel 2.12.30 te scoren of nationaal kampioen onder de 2.16.00 te worden. Dat laatste miste de 31-jarige Zeeuw op vijf seconden. Vorig jaar miste hij in Rotterdam de B-limiet voor de Olympische Spelen op vier seconden. Zijn nadelige marge zal hem dit jaar door de KNAU niet worden aangerekend. Gisteren nog kreeg hij voor 2.13.22 waardering en de toezegging, dat iedereen zich hard zou maken voor zijn definitieve aanwijzing. Het bestuursbesluit van de KNAU, die dit moet bekrachtigen, lijkt een formaliteit.

Bij de vrouwen voldeed Anne van Schuppen aan de opdracht nationaal kampioene te worden in een tijd onder de 2.35, om aangewezen te worden voor het WK in Stuttgart. De atlete, die bruusk door het NOC van de Olympische Spelen was afgehouden, won in 2.34.15. Op dertien seconden eindigde debutante Wilma van Onna op de tweede plaats.

Bij de mannen speelde een debutant een opvallende rol in het wedstrijdverloop. Aan de Belg Rousseau was gevraagd lang als haas voor de toplopers te fungeren. Na afloop sprak hij van een stommiteit toen hij moest uitleggen waarom hij na dertig kilometer uit de wedstrijd was gestapt, zoals afgesproken was. “Stom om door te gaan, want wat heb ik nou helemaal aan een vijfde plaats in een tijd van 2.13.O9. Daar kijkt niemand van op.”

Rousseau benvloedde wel het wedstrijdverloop, want de groep achter hem brak toen hij niet op de afgesproken plaats verdween, maar aanzette voor een krachtsinspanning. Naali uit Tanzania bleef bij hem. Ceron uit Mexico en Mtolo lieten een gat ontstaan. De Mexicaan corrigeerde dat, en werd uiteindelijk winnaar. Twee jaar geleden was hij in Rotterdam als tweede geëindigd. De Fin Hanninen verraste Mtolo, de favoriete Zuidafrikaan, ook nog. Ceron volbracht in Barcelona de olympische marathon niet. Hanninen (elfde) en Van Vlaanderen (vijftiende) wel. In tegenstelling tot die twee weet de winnaar van Rotterdam ook niet of het wel zinvol is deze zomer in Stuttgart aan de start te komen. “Ik heb ook geen idee hoe mijn bond de selectie wil laten verlopen. Ik denk dat, wanneer je alle goeie Mexicaanse lopers onder dezelfde omstandigheden in een wedstrijd brengt, ik de sterkste zal zijn. Maar dat gebeurt niet.”

Ceron heeft een groepje vrienden, met wie hij traint. “Daar zitten geen bekende lopers bij. 's Morgens train ik, dan werk ik bij ons op de boerderij en 's avonds train ik nog een keer.” Maar de Mexicaan is ook veel op reis voor het lopen. In december liep hij in het Japanse Fukuoka een marathon (vierde) en voor dit weekeinde kwam hij ook nog in Japan in actie bij een halve marathon, terwijl wegwedstrijden in de Verenigde Staten eveneens deel uitmaakten van zijn voorbereiding en lucratieve hobby.