Is er voor de voetbalfan nog wel een leven na Romario?

EINDHOVEN, 19 APRIL. Wanneer je naar een voetbalwedstrijd gaat, ga je voor artiesten. Naar creatieve, onvoorspelbare kunstemakers. Wanneer je naar PSV gaat, ga je dus voor Romario de Souza Faria. Blijkt hij niet te spelen dan doe je er goed aan rechtsomkeert te maken wil je niet gekweld worden door wanhopig naar balvaardigheid hunkerende voetballers. Wat valt er meer te genieten op de Nederlandse velden dan van dit voetbalkind en een recalcitrante Ajacied?

Verlaten is vaak het gevolg van angst om verlaten te worden. Romario, eenzaam als hij is en zich opstelt, dreigt regelmatig met weglopen. Als een kind dat om aandacht vraagt, dat bang is verstoten te worden. De dreigementen worden steeds hardgrondiger en hebben nu de ernst van de realiteit bereikt. Romario gaat echt verder op zoek naar mensen die hem eindelijk wèl de begeerde aandacht kunnen geven. Misschien vergeefs. Maar PSV heeft zo langzamerhand zijn kans gehad, lijkt hij te willen zeggen.

Je voelt het op zo'n avond. Je ruikt het. Je ziet het aan de eerste beweging. Het narcisme van Romario dient te triomferen. De eerste pass. Met de buitenkant van de rechtervoet. Vanaf de linkerkant van het strafschopgebied. Achter de verdediger om. In de voeten van Kieft. Die tegen doelman Van Ede van FC Utrecht op schiet. Een aanval die sterft in schoonheid fascineert soms meer dan een aanval die doel treft.

Romario scoort slechts tweemaal. Het is een teleurstelling, ook voor hem. Hij wil duidelijk meer. Hij wacht niet op een pass uit het middenveld, hij kan niet eeuwig wachten zoals een "goalgetter' betaamt. Hij eist de bal in een vroeg stadium op, soleert totdat hij wordt gestuit en schiet uit de gekste situaties op het doel. Tot schrik van de doelman. Medespelers negeert hij, ook al staan zij in posities die meer perspectief bieden. De mislukking van het hoogstandje bekoort soms meer dan de perfectie van de degelijkheid. Vooral bij voetballers met Zuideuropese en Zuidamerikaanse inslag als Baggio, Asprilla en Romario.

Wanneer Romario de bal aan zijn voeten koestert, houdt het publiek de adem in. Omdat er iets staat te gebeuren. En altijd gebeurt er wat. Het knulligste balverlies leidt slechts tot een diep gevoel van jammer, een zucht, een teleurstelling, maar vol begrip. Romario ruikt het voorjaar, het avontuur, een andere club en doelpunten, veel doelpunten. Hij staat nu op twintig deze competitie, twee achter Ajacied Bergkamp - ook zo'n genie. Maar die zal hij vast en zeker overtreffen. Nog vier goaltjes en zijn totaal aan competitietreffers heeft de honderd bereikt. Bij Ajax ben je dan van historische waarde.

Ze houden bij PSV rekening met het afscheid. Maar wie wil de vele miljoenen betalen voor deze 27-jarige Braziliaan, voor dit ongrijpbare, kwetsbare kind? Hetzelfde geldt voor Gerald Vanenburg, 29 jaar. Twee artiesten met problemen die onlosmakelijk verbonden zijn met artiesten. Zoals Romario en ook Vanenburg zaterdag speelden, voegen zij een dimensie toe aan het spel van PSV. Zonder hen zal de Eindhovense club aanmerkelijk aan aantrekkingskracht inboeten.

Trainer Westerhof heeft het alternatieve elftal voor de komende jaren al in zijn hoofd. Op eventuele aankopen na. Met Lodewijks (of toch nog De Ron?) als opvolger van doelman Van Breukelen. In de achterhoede zal Van der Gaag niet meer zijn weg te denken. De 22-jarige centrale verdediger blijkt in aanvallend opzicht, vooral bij corners, een enorme versterking door zijn kopkracht. En op het middenveld zullen de nieuwe Ingesson, Numan, Linskens en eventueel Klomp voor het evenwicht in het elftal moeten zorgen.

In de aanval geeft Hoekstra steeds meer blijk tot een brutale, onverzettelijke technisch goed onderlegde linksbuiten uit te kunnen groeien. Die kunstzinnigheid heeft hij wel. Maar dan? Kieft? Ouder en blessuregevoelig. Of toch die nieuwe, Erik Meijer? Westerhof ziet in de MVV'er een spits voor de toekomst. “Desnoods hadden we hem nog een jaartje aan MVV kunnen uitlenen. Maar het is toch beter al hier bij PSV te zijn, om te wennen en af en toe in te vallen.”

Zonder te verblikken of te verblozen noemde Westerhof het koppel Meijer-Ellerman een mogelijk spitsenduo van de toekomst. Nog altijd wordt Ellerman onderschat, zegt hij. Of Westerhof wil door zijn uitspraak Ellerman prikkelen of hij meent het echt. Jammer, dat het mogelijke vertrek van de beste spits van Nederland zo'n omwenteling moet geven. Is er voor de voetballiefhebber eigenlijk nog wel een leven na Romario? Ja, als PSV voor elke wedstrijd op het grote beeldscherm in het stadion net zo'n lang filmpje van Romario's acties en doelpunten blijft laten zien als zaterdag.

PSV staat weer aan de leiding in de eredivisie. De landskampioen passeerde Feyenoord door zaterdagavond thuis met 3-1 van FC Utrecht te winnen. PSV speelde in bijna de sterkst mogelijke opstelling. Numan is nog steeds geblesseerd. Doelman Van Breukelen zag tijdens de warming-up af van meespelen. Hij liep vrijdag bij de training een enkelblessure op. De Ron was zijn vervanger. FC Utrecht had nog een kleine kans op een plaats in het UEFA-Cuptoernooi. Maar wekte niet de indruk in een positief resultaat te geloven. Toen na negen minuten Romario na een dieptepass van Hoekstra 1-0 scoorde, verdween alle overtuiging in het spel van de Utrechters. PSV speelde opvallend gretig. Roest kreeg in de 23ste minuut een gele kaart nadat hij Romario de weg naar een doelpunt had versperd. Koeman schoot uit de vrije trap de bal met een boog in de kruising van het doel.

Zes minuten na rust scoorde Romario weer. Hij profiteerde van de misser van Roest die de bal uit een pass van Vanenburg in het strafschopgebied over zijn voet liet rollen. PSV miste nog veel kansen. Van der Gaag kopte de bal op de lat. Oosterhuis bracht FC Utrecht terug naar 3-1. Een kwartier voor tijd liep Kieft een spierscheuring op. De verwachting is dat hij drie tot vier weken niet kan spelen.