"Groen Links mist duidelijkheid'; Allochtoon raadslid stapt op uit onvrede over eigen partij

AMSTERDAM, 17 APRIL. Een minderhedenbeleid waar niets van terecht komt, politici die nauwelijks enig initiatief durven nemen en een Nederlandse politieke cultuur die zich verliest in verbaal geweld en oeverloze discussies over niets.

Maviye Karaman (42) had er meer dan genoeg van. Deze week liet het van oorsprong Turkse raadslid burgemeester Van Thijn weten dat ze haar zetel voor Groen Links ter beschikking stelt. De gang van zaken in de raad, maar ook binnen haar eigen fractie voldeden in het geheel niet aan haar verwachtingen, zo klonk het teleurgesteld in haar afscheidsbrief.

Het vertrek van Karaman, een van de vier vertegenwoordigers uit een allochtone groep binnen de 45 personen tellende raad, bleef niet onopgemerkt. “Ik wil weg, maar ik heb het nog nooit zo druk gehad”, lacht ze in de zonovergoten tuin achter haar huis in Amsterdam Noord, terwijl het gesprek voor de zoveelste maal door een telefoontje wordt onderbroken. Behalve de Nederlandse media, heeft Karaman inmiddels ook drie Turkse kranten te woord gestaan. “Dat is het grote verschil: ik moet alles dubbel doen.”

Twintig jaar geleden kwam ze naar Nederland, nadat haar man, de vakbondsleider Nihat Karaman, het repressieve Turkije ontvluchtte. In Nederland richtte ze de progressieve Turkse vrouwenorgansatie HTKB op. Vijf jaar geleden werd haar man, die binnen de Turkse gemeenschap veel gezag genoot, voor hun woning doodgeschoten. In eerste instantie werd een politiek motief achter de moord gezocht. Hoewel de dader van de aanslag uiteindelijk werd veroordeeld tot twaalf jaar gevangenisstraf, bleef onduidelijkheid bestaan over de achtergronden.

In 1990 werd Maviye Karaman - bloedgroep CPN - voor Groen Links geïnstalleerd in de Amsterdamse gemeenteraad. Na drie jaar ervaring trekt ze de conclusie dat het haar niet snel genoeg gaat in de lokale politiek. Zoals op het gebied van de minderheden, een van de zaken die Karaman in haar portefeuille had. “Kijk naar de doorstroming in het hoger onderwijs. Dat vindt nauwelijks plaats. Of bij de hogere ambtenaren van de gemeente Amsterdam: terwijl meer dan een kwart van de bevolking uit migranten bestaat, ken ik maar een Turkse vrouw en een paar Surinamers in de top.”

Beslist, maar zonder wrok legt Karaman haar bezwaren uiteen. Groen Links, een van de collegepartijen in het Amsterdamse gemeentebestuur, neemt te weinig stelling tegen het huidige beleid. Als de partij al enig standpunt inneemt. “Wat is het verschil op het gebied van minderhedenbeleid tussen Groen Links, D66, PvdA en CDA? Echt waar, ik zie het niet. Wij hebben geen duidelijke mening op dit gebied.”

Ook met de kinderopvang - een andere zaak die Karaman in de gemeenteraad voor haar rekening nam - wilde het niet echt vlotten. “Ik heb mijn fractie gezegd: mensen, we moeten campagne tegen wachtlijsten voor de kinderopvang voeren. Maar dan krijg ik te horen dat ik eerst moet opzoeken hoe lang die lijsten precies zijn en bij welke opvang. Smoesjes.”, zegt Karaman. “Daar moeten ambtenaren achterheen. Een politicus moet signaleren.”

De nota die Karaman over de kinderopvang schreef moest over. “Goed, ik heb het misschien niet perfect geschreven”, geeft Karaman toe. Zoals zij ook toegeeft dat het spreken in het Nederlands haar eveneens niet moeiteloos afgaat. “Maar de brutale manier waarop ik werd aangesproken. Zo gewapend, totaal geen respect.”

Fractie-voorzitter Leo Platvoet reageert “teleurgesteld” op het vertrek, dat voor hem echter niet als een echte verrassing komt. Groot was de inbreng van Karaman niet. “Het bleef bij haar te vaak hangen in algemene noties, zoals dat er anti-racisme beleid moest komen. Als je dan om concrete voorstellen vroeg, stokte de discussie”, aldus Platvoet. De partij heeft volgens hem lering uit de kwestie getrokken door in de toekomst meer aandacht te besteden aan de begeleiding van allochtone raadsleden.

Karaman blijft achter met het gevoel dat ze gebruikt is als stemmentrekker voor de Turkse gemeenschap in Amsterdam. Het ex-raadslid staat niet alleen in haar klacht. Daags na haar opzegging keerde het Turkse deelraadslid M. Uygun in Bos en Lommer zijn PvdA-fractie de rug toe. En in augustus vorig jaar verlieten om dezelfde reden twee Surinaamse deelraadsleden in Amsterdam Zuid Oost de fractie van Groen Links.

Groen Links raadslid T. Varma, afkomstig uit Surinaamse kring, verklaart desgevraagd dat raadsleden uit allochtone kring het in belangrijke mate zelf in de hand hebben of ze binnen een partij serieus genomen worden. “Goed, het verbale geweld tussen de witte collega's kan hoog oplopen. Maviye zocht duidelijk meer saamhorigheid en warmte bij de fractie. Als vrouw en migrant erger ik me daar ook wel eens aan. Maar je leert leven met die spierballerij.”