Wereldtop danste op Aidsfonds Introdans-gala

Introdans-gala met solisten uit Nederland, Engeland, Canada, België, Italië, Amerika en de Oekrane. Gezien 10 april, Stadsschouwburg Arnhem.

Om de twee jaar organiseert Introdans een galavoorstelling waarin internationaal befaamde solisten worden samengebracht en er staaltjes van virtuoze (neo)klassieke danskunst gepresenteerd worden die maar zeer mondjesmaat op de Nederlandse podia te zien zijn. Extravagante, vernieuwende of experimentele choreografische bijdragen zul je er niet gauw aantreffen. Het gaat immers vooral om het persoonlijk kunnen en kunstenaarschap van de individuele dansers.

Het aardige van het Introdans-gala is, dat zowel voor het nog prille als het zich al vele jaren bewezen talent wordt gekozen. Zo was er naast het seniorenpaar van NDT 3 Gérard Lemaitre en Sabine Kupferberg, dat weer voortreffelijk en doorleefd Van Manens Evergreens uitvoerde, en het wat routineus overkomende paar van het Birmingham Royal Ballet, Marion Tait en Kevin O'Hare, dat Ashtons duet uit de Midzomernachtsdroom danste, het koppel Aiko Saito en Wim Vanlessen, leerlingen van de Stedelijke Balletschool in Antwerpen te zien. Zij dansten met stijl en onopgesmukte precisie de pas de deux uit de Notekraker en bevestigden daarmee de uitstekende naam die dit opleidingsinstituut verworven heeft.

Charme en puurheid toonde de uit Engeland afkomstige Ruth Robinson. Zij danste de fraaie, door Frederic Ashton gechoreografeerde hommage aan Isadora Duncan. Het werk was in Nederland enkele jaren geleden te zien in het afscheidsprogramma van Alexandra Radius.

Bravoure en virtuositeit kwamen aan bod in de twee solo's, gedanst door de Italiaan Danilo Mazzotta, een variatie uit Paquita en een vervoerende Liebestod, gemaakt door Valery Panov. Mazzotta is een fraai ogende danser met een trefzekere, tot in de puntjes uitgewerkte technische bagage. Zo'n danser is ook de uit Oekrane afkomstige, nu in Wenen werkende Vladimir Malakhov. Hij heeft de vanzelfsprekende elegantie en noblesse van een aristocratische negentiende-eeuwse prins en zijn duizelingwekkende draaien en hoog-wijde sprongen worden met een vaart, attaque en precisie uitgevoerd die je de adem beneemt. Bovendien blijkt hij de natuurlijk swingende bewegingsdrift in zijn lijf te hebben, die je in de jazz-dans tegenkomt. En hij heeft, waar nodig, een levendige expressie, zoals bleek uit het solonummer Voyage, een interessante choreografie van Renato Zanella.

Samen met de Amerikaanse Katherine Healy danste hij tevens de zogenaamde zwarte zwaan-pas de deux uit de derde acte van het Zwanenmeer. Healy is een nog jonge danseres met een fabuleuze draaitechniek. Zij strooit met driedubbele en zelfs vierdubbele pirouettes of het niets is: en heel uitzonderlijk, zij draait ze allemaal linksom. Ze heeft een enorme sprongkracht en staat als een huis op haar spitzen. Wat zij echter mist is stijl, allure en persoonlijkheid. Zij maakt de indruk van iemand die fanatiek met haar techniek bezig is, maar nog niet heeft ontdekt wat dansen betekent.

In een zelfde op virtuositeit gebaseerde pas de deux (uit Don Quichotte) was dat nu precies wat Hiroko Sokakibara en François Petit, solisten van het Ballet van Vlaanderen, wel lieten zien. Beiden zijn jong, kunnen technisch zeer veel en presenteren dat kunnen met een meeslepende en ontwapenende frisheid en plezier. Zij spelen met techniek, en dat maakt hun dansen opwindend.

Opwindend op een heel andere manier is ook het dansen van de Canadese Evelyn Hart en Rex Harrington. Hart is een heel speciale danseres. Zij is vederlicht, subtiel en verfijnd en geeft iedere beweging een volstrekt eigen, verterende gedrevenheid mee. En Harrington, een voortreffelijk danser, is een formidabele partner die als het ware met en in haar lichaam meedanst. In de beide duetten Klavier Konzert es Dur (van Uwe Scholtz) en het fragment uit Rudi van Dantzigs Romeo en Julia toonden zij een kunstenaarschap dat ver boven de techniek uitstijgt.

Introdans zelf danste een fragment uit De Feeks, onlangs door Graham Lustig voor het gezelschap gemaakt. De pittige en duidelijk gegroeide uitvoering vormde een uitstekende bijdrage aan dit geslaagde gala, waarvan de opbrengst bestemd is voor het Aidsfonds.