Schilderijen om onder te slapen

Slot Zeist, Zinzendorflaan 1, Zeist. Za en zo 10-17u.

Honderden clubs zijn er in Nederland. Wandelclubs, schilderclubs, vogelclubs, tuinierclubs, maar ook een club van quilters. Die quilters - je spreekt het uit als "kweelters' - maken lappendekens van restjes stof en van oude jurken, servetten of beddenovertrekken. Ook nieuwe stoffen worden gebruikt. Vroeger vulden ze die dekens op met bladeren of met stro, nu met katoen of wol, zodat ze goed warm zijn.

Achtduizend mensen zijn er lid van de quilt-club en ze hebben vorig jaar allemaal een oproep van de voorzitter gekregen. Of ze een quilt wilden maken voor een S.O.S.-dorp in Joegoslavië. Een quilt die genaaid moet zijn uit vierkanten, halve vierkanten, dus driehoeken en rechthoeken, en uit repen.

Honderden moeders en kinderen zijn onmiddellijk aan de slag gegaan. Want, zoals het jeugdjournaal maar al te vaak laat zien, veel mensen in Joegoeslavië hebben hun familie, hun huis, hun beesten, hun spullen, alles verloren. Veel kinderen hebben ook geen ouders meer. Hun broers en zussen zijn onvindbaar. En omdat ze nog niet voor zichzelf kunnen zorgen, zitten ze nu in een S.O.S.-dorp. In 116 landen op de wereld zijn S.O.S.-dorpen te vinden, waar in totaal 160.000 kinderen wonen.

De quilters-club wil de kinderen in Joegoslavië helpen door de speciaal gemaakte quilts nu te verkopen. Daarom hangen zaterdag en zondag in een kasteel in Zeist meer dan tweehonderd van die prachtige doorgestikte dekentjes als schilderijen op een echte tentoonstelling. Er is een quilt met bedjes, waarin speelgoedberen liggen te snurken, er is een quilt met verschillende huizen, met auto's, met poezen, met lieveheersbeestjes, met Micky Mouse, met sterren en hartjes. Andere lijken op een abstract schilderij, van Mondriaan bijvoorbeeld, vol patronen in vrolijke kleuren. Eén deken bestaat zelfs uit lapjes die je als de bladzijden van een boek kan omslaan.

Jammergenoeg kan geen enkel Nederlands kind zo'n deken kopen, want ze kosten vierhonderd of vijfhonderd gulden. Daarom is het belangrijk dat je je vader en moeder opstookt om naar Zeist te gaan. Flink zeuren. Dat kan je altijd doen als het voor een goed doel is. De dekens zijn eigenlijk heel goedkoop, want soms is er wekenlang met de hand aan gewerkt.

In Zeist is trouwens ook nog een boek te koop waarin de mooiste quilts van deze tentoonstelling staan afgedrukt. Een jury van kinderen en oma's heeft ze uitgekozen en iemand anders legt in het boek uit hoe je ze zelf kan maken. Als er dan weer zo'n actie voor Joegoslavië komt, want die oorlog gaat maar niet voorbij, dan kun je zelf ook meedoen.