"Vermogensbeheer Nederlandse bank vaak onder de maat'

ZEIST, 15 APRIL. Een vermogende particulier kan zijn geld beter niet “blindelings” toevertrouwen aan ABN Amro, ING Bank of andere Nederlandse banken. Rijke Nederlanders kunnen vaak beter terecht bij kundige buitenlandse vermogensbeheerders omdat de Nederlandse banken te lage rendementen boeken, onevenredig profiteren van de fiscale druk waaronder de cliënt zucht en soms te hoge provisies voor hun diensten rekenen.

De fiscalisten van Coopers & Lybrand en vermogensadviseur Bos & Recter uitten gisteren tijdens een presentatie in Slot Zeist voor tachtig vermogende cliënten forse kritiek op de kwaliteit van het vermogensbeheer van de Nederlandse banken, beleggings- en verzekeringsmaatschappijen. “Iedere aanwezige hier is minstens goed voor 1,5 miljoen gulden”, fluisterde een aanwezige.

Partner dr. P.J.M. Bongaarts van Coopers & Lybrand merkte op dat zijn vermogende cliënten niet zozeer denken over een fiscale vlucht naar België, nu het "fiscale troetelkind' van de Nederlandse banken, de rentegroeifondsen, door een wetsvoorstel van de kamerleden Vermeend (PvdA) en Vreugdenhil (CDA) in gevaar worden gebracht. Vermogende Nederlanders overwegen wel hun Nederlandse "private banker' in te ruilen voor een buitenlandse concurrent.

“Het gemakkelijk beleggen is afgelopen”, zo meende Bongaarts. “De belegger zal de stap moeten maken van nationale vastrentende belegging naar internationale belegging in zakelijke waarden, zoals onroerend goed en aandelen.” Die bieden tevens een betere bescherming tegen de inflatie.

Institutionele beleggers als het ABP ontdekten al eerder dat buitenlandse vermogensbeheerders met vergelijkbare beleggingsfondsen vaak veel betere resultaten boeken dan de Nederlandse banken. Zo boekte het Jaguar fund van de Amerikaanse "moneymanager' Julian Robertson vorig jaar een 22 procent hoger netto koersrendement dan het vergelijkbare ABN Amro America Fund. Het netto rendement van het Quantum Fund van George Soros was in 1992 maar liefst 47 procent hoger dan het - enigszins vergelijkbare - EMS Growth Fund van Pierson.

Bongaarts van Coopers meent dat het beleggen in de rentegroeifondsen toch al niet aantrekkelijk is, zelfs als het wetsontwerp van Vermeend en Vreugdenhil niet wordt aangenomen door de Tweede Kamer. “De bank verdient er meer aan dan u zelf”, zo hield hij de toehoorders voor, terwijl op ongeveer hetzelfde moment bestuurslid drs. Th. Meys van ABN Amro tijdens de presentatie van het jaarverslag fel uithaalde naar het wetsontwerp.

Bos & Recter wees de aanwezigen op het bestaan van internationale vermogensbeheerders als Templeton, GT, Morgen Grenfell, Henderson, Framlington, Schroders, Jardine Fleming en Fidelity. “Banken zullen u er niet op attenderen. Hun commerciële belangen zijn slechts gediend met de verkoop van eigen huisprodukten”, zei adviseur mr. P.J. Bos.

Volgens Bos hebben de Nederlandse banken de afgelopen jaren flink geprofiteerd van “slimme” belastingconstructies die zij bij hun cliënten aanprezen. De Nederlandse banken rekenen forse provisies voor ingenieuze constructies als in belastingparadijzen gevestige venootschappen (Rorento, Alrenta), "bloot eigendom' van obligaties, Australische en Canadese hypothecaire leningen, "discount- en zerobonds' en recentelijk de Luxemburg-route. De beheervergoeding van een op fiscale gronden in Luxemburg gevestigd liquiditeitenfonds is drie tot vier keer hoger dan dat een vergelijkbaar Nederlands fonds, zo rekende Bos voor.

Volgens Bos, zelf ooit werkzaam bij de Amro Bank, Staal Bankiers en Robeco, bleek uit de koersontwikkeling van de rentegroeifondsen de afgelopen weken “andermaal het ware gezicht van de bank”. De huisfondsen van ABN Amro en ING Bank boekten aanhoudend koersverliezen, terwijl de fondsen van onafhankelijke beheerders (RG Florente Fund en EMF Rentefonds) alweer winst hebben geboekt. De provisie-opbrengst van de grote beursomzet gaat niet naar de fondsen zelf, maar wordt door de banken naar een aparte bv gesluisd. “De bank heeft dankbaar van de verwarring bij het beleggend publiek gebruik gemaakt en de kas gespekt.”