Recente Franse films in Maison Descartes

Lacenaire, 13 en 16 april; La femme fardée, 20 en 23 april; Je suis le seigneur du château, 11 en 14 mei; La fille des collines (Robin Davis), 25 en 28 mei; Faux et usage de faux (Laurent Heynemann), 1 en 4 juni; Les bois noirs (Jacques Deray), 8 en 11 juni; Noce blanche, 15 en 18 juni. Amsterdam, Maison Descartes, di 20u; vr 20 en 22u. Wijzigingen voorbehouden, tel. 020 6224936.

Ook al neemt het contingent in ons land uitgebrachte Franse speelfilms de laatste jaren weer iets toe, de oogst blijft toch beperkt tot de absolute toppers. Om het spoor te volgen van wat zich vlak onder dat niveau afspeelt in (nog steeds) Europa's meest vitale nationale filmindustrie, kan de geïnteresseerde toeschouwer terecht in het Amsterdamse Maison Descartes. Daar worden twee avonden per week tamelijk recente (twee tot drie jaar oude), Nederlands ondertitelde Franse speelfilms vertoond, die hier niet eerder te zien waren.

Wonderen hoeft men niet te verwachten van deze selectie, maar het is goed dat dergelijke films eens verder dan Brussel komen. Wie kent nog regisseur Francis Girod, die in Lacenaire de beroemde 19de eeuwse moordenaar portretteert (met Daniel Auteuil)? Françoise Sagan wordt nog steeds verfilmd, bij voorbeeld door José Pinheiro in La femme fardée (met Jeanne Moreau en Anthony Delon, de lokaal wereldberoemde zoon van Alain). Buiten de abonnees van FilmNet zag niemand hier Régis Wargniers film van voor Indochine, de familiesage Je suis le seigneur du château. De faam van popzangeresje Vanessa Paradis begint wel langzaam hier door te dringen, maar de regisseur van haar filmdebuut Noce blanche, Jean-Claude Brisseau, kent bijna niemand; zelfs zijn meesterwerk De bruit et de fureur bleef onopgemerkt.