Zangeres Marian Anderson op 91-jarige leeftijd overleden

PORTLAND, 9 APRIL. De Amerikaanse alt Marian Anderson is gisteren op 91-jarige leeftijd overleden in Portland. Met haar diepe, donkere stemgeluid wist zij als eerste zwarte Amerikaanse zangeres door te dringen in de Metropolitan Opera in New York. In 1955 zong ze daar de rol van Ulrike in Verdi's Un Ballo in Maschera. “Al had ze alleen maar over het podium mogen lopen,” aldus zangeres Leontyne Price, “door daar te staan heeft ze de deur voor anderen geopend.” En volgens Jessye Norman zou zij zonder Marian Anderson nooit carrière hebben kunnen maken.

Marian Anderson, die volgens Toscanini een stem had die je maar eens in de honderd jaar hoorde, begon haar carrière in Philadelphia, waar ze wegens haar huidskleur niet werd toegelaten op de muziekschool, maar waar ze in 1925 een zangconcours won. De prijs bestond onder meer uit een concert in New York, waarbij het Philadelphia Orchestra als begeleider optrad. De kritieken waren bijzonder lovend en brachten Anderson ertoe haar studie voort te zetten in Europa. Ook daar behaalde ze grote successen. De Finse componist Jean Sibelius was zo onder de indruk van haar stem, dat hij een lied aan haar opdroeg.

Mede wegens het nationaal socialisme keerde Anderson in 1935 terug naar Amerika. Toen ze in 1939 wilde optreden in de Constitutional Hall in Washington werd haar dat echter onmogelijk gemaakt. Het leidde tot felle protesten en de echtgenote van president Roosevelt organiseerde persoonlijk een concert voor Anderson in het Lincoln Memorial, dat werd bijgewoond door 75.000 bezoekers. Het betekende een belangrijke overwinning in een jarenlang gevecht tegen het racisme in de Verenigde Staten. In de jaren veertig en vijftig reisde ze door heel Amerika en gaf meer dan zestig uitvoeringen van ieder programma. In het Zuiden van de VS weigerde ze echter op te treden als het blanke en zwarte publiek in de zaal gescheiden waren. Haar optreden in de Metropolitain in 1955 was een doorbraak. "Het publiek bleef maar applaudiseren, zelfs voordat ik een noot had kunnen zingen,' aldus Anderson in een van de weinige interviews die ze gaf.

In 1957-58 was ze vertegenwoordiger van de VN. Haar afscheidsconcert gaf ze in 1965 in Carnegie Hall.