Ontsnapt uit dierenhotel Kroonjuweel

We moesten Gerrit ophalen. Gerrit, de kat van mijn vriend Jan, had een nacht in het Dierenhotel in kasteel Kroonjuweel geslapen. In de hal van het kasteel zat de receptioniste met de vlinderbril en de paardestaart door wie Gerrit de vorige dag naar zijn kamer was gebracht. Zodra ze ons zag, riep ze: “Zo vroeg had ik u niet verwacht. Ik heb nog een probleempje op te lossen. Niets ernstigs hoor. Maar gaat u toch zitten. Wilt u misschien een kopje koffie?”

“Ik ga liever eerst even bij mijn kat langs, dan weet hij dat we er zijn. Hij heeft namelijk een reuze hekel aan wachten,” zei Jan. De receptioniste begon een vreemd, hinnekend geluid te maken. “Is me dat lachen! Meneer heeft een kat die een hekel heeft aan wachten! En dat terwijl dieren geen benul van tijd hebben!” riep ze uit. “Mijn kat is een rasechte dakhaas en van dakhazen is bekend dat ze een fenomenaal ontwikkeld tijdsbesef hebben. Ze hebben ingebouwde polshorloges. Wist u dat niet?” zei Jan. Er viel een diepe stilte. “En nu wil ik mijn kat zien. Wat is ook weer zijn kamernummer?” zei Jan. Het leek wel of de receptioniste schrok van die vraag. “Hij heeft kamer 31. Maar hij is er niet,” antwoordde ze hakkelend. “Waar is hij dan?” vroeg Jan. “Hij is gewoon weg,” zei de receptioniste. “Ik heb nog nooit van een eersteklas dierenhotel gehoord waaruit de gasten zo maar weglopen,” zei Jan. De receptioniste kreeg ineens een vuurrood hoofd. “Gelooft u mij, het is de eerste keer in honderd jaar dat er zoiets in "Kroonjuweel' gebeurt,” zei ze. Daarna begon ze een lang verhaal te vertellen: “Uw dier Gerardus heeft gisterenavond tijdens het serveren van zijn diner schielijk zijn kamer verlaten. Badmeester Harry heeft Gerardus vervolgens in het hondenzwembad gesignaleerd. Daar raakte hij in een meningsverschil verwikkeld met Aleid, de mopshond van de familie Kwakel die hier iedere week komt zwemmen. Uw Gerardus is daarbij in het zwembad beland. Badmeester Harry is meteen in het water gesprongen om hem te redden. Gerardus heeft badmeester Harry vervolgens verschrikkelijk gekrabd en daarna is hij verdwenen in de struiken rond het hondenzwembad. Samen met het personeel hebben we de hele nacht vergeefs naar hem gezocht. Is het niet verschrikkelijk dat één onopgevoede dakhaas door zijn gedrag de goede naam van "Kroonjuweel' op het spel zet? Daarom moeten we de hele geschiedenis maar in de doofpot stoppen, temeer daar er ieder moment een hoge gast kan arriveren. Mag ik u dan nu de rekening overhandigen?”

“Ik heb een beter voorstel,” zei Jan tegen de receptioniste terwijl hij in een rood pluchen leunstoel ging zitten waarvan de korte pootjes schuil gingen achter een haagje franje. “We blijven hier rustig wachten tot u Gerrit, ik bedoel Gerardus, heeft opgespoord.” De receptioniste raakte steeds meer over haar toeren. “Dat is onmogelijk, daar heb ik nu geen tijd voor. Ik heb u toch gezegd dat we vandaag hoog bezoek verwachten. Zodra we Gerardus gevonden hebben, geef ik u wel een belletje. Als u nu maar vertrekt,” riep ze. Op hetzelfde moment verscheen er een in gebloemde mantel geklede figuur in de kasteelhal met een papieren toeter in zijn mond waarop hij drie keer blies. Daarna riep hij met schallende stem: “Ik kondig de komst aan van de Keizer van Gozo!” “Oh nee,” fluisterde de receptioniste waarna ze langzaam door haar benen zakte en flauw viel.

Wordt vervolgd