Miss Brady moet Birmingham City gezond maken

BIRMINGHAM, 9 APRIL. Ze is een opmerkelijke verschijning in het profvoetbal. Karren Brady, de vrouwelijke manager van Birmingham City. Ze is jong en aantrekkelijk. Met haar lange haren, mooie ogen en figuur kan ze zo zijn weggelopen uit de folder van een modellenbureau. Maar ze begeeft zich in de wereld van ruige sportmannen, modderige velden en luidruchtige voetbalfans.

Het is dan ook niet alleen haar jeugdige leeftijd die er voor heeft gezorgd dat er een levendige belangstelling blijkt te bestaan voor vraaggesprekken met de nieuwe, jonge manager van “The Blues”. Het lijkt haar niet te hinderen. De faxen waarmee ze de afspraak bevestigt hebben de gastvrije toon die zo gewoon is bij Engelse clubs. Zelfs als er nog wat geschoven moet worden met een tijdstip gaat dat vlot en zakelijk.

Het blijkt een nieuwe zakelijkheid te zijn. Een medewerkster, Ivana, die na aankomst bij St. Andrew's Park, het stadion van Birmingham City, de trappen afdaalt om het bezoek te ontvangen informeert eerst nog even of er behalve dat interview nog een rondleiding is gewenst en of er filmopnamen gemaakt zullen worden. Na een duidelijk "nee' komt ze met een onverwachte mededeling. Mevrouw Brady wil een financiële vergoeding hebben voor het vraaggesprek: 250 pond, zo'n zevenhonderd gulden. Wat? Stond dat niet in de fax? En het is ook niet alsnog te regelen?

Verbouwereerd, maar ook een beetje beschaamd vertrekt Ivana naar het kantoorgedeelte. Een half uur later keert ze terug. Ze kijkt niet vrolijk. Miss Brady blijft bij haar standpunt. Geen geld, geen interview. En cheques worden niet geaccepteerd, alleen cash geld. Vooraf te voldoen. Het wordt nu echt tijd om afscheid te nemen. De vraagprijs zakt dan nog wel naar 150 pond. Dat helpt niet. “Het is een harde vrouw”, zegt Ivana over Karren Brady. “Ze is de eerste vrouwelijke manager in Engeland en daar maakt ze gebruik van.”

Nee, miss Brady kan het niets schelen als de verslaggever bij zijn weigering blijft. Ivana voelt zich ongemakkelijk, want het stond niet in de fax. En van dat cadeautje, Hollandse kaas, zal de zakelijk leidster van Birmingham ook niet onder de indruk zijn. Ivana wel. Die barst in bijna tranen uit. “Wat vind ik het erg dat u helemaal uit Nederland komt en niet met haar kan praten. Ik ben zelf van Joegoslavische afkomst. Ik weet dat mensen uit Europa altijd iets leuks meebrengen.” Maar zij kan er echt niets aan doen, verontschuldigt ze zich nog een keer.

De telefoniste wordt gevraagd een taxi te bellen. Op de balie ligt een brief voor de supporters. Daarin staat dat de prijs voor toegangskaarten voor de uitwedstrijden van Birmingham City met een pond wordt verhoogd. "Ik begrijp dat u daar niet blij mee bent, maar we willen de club gezond maken. Bedankt voor uw hulp en begrip, met de beste wensen'. Ondertekend Karren Brady.

De intrede bij Birmingham City van de deze week 26 jaar geworden Karren Brady sloeg in als een bom. Het komt niet vaak voor dat vrouwen in de organisatorische top van de voetbalwereld opduiken en zeker niet in Engeland. In Nederland was de dochter van Dé Stoop eind jaren zeventig al vice-voorzitter van FC Amsterdam. Bij Birmingham City hadden 118 jaar lang mannen de leiding. De eerste keer dat Karren Brady bij een thuiswedstrijd van de club verscheen moest ze naar schatting duizend handtekeningen zetten.

Karren Brady is officieel de directeur marketing en verkoop van Sports Newspapers. Dat bedrijf is eigendom van David Sullivan, de nummer 39 op de ranglijst van rijkste mensen in Groot-Brittannië. Sullivan verwierf begin maart 84 procent van de aandelen van Birmingham City, een club uit de Engelse First Division, de op één na hoogste klasse. De vorige eigenaars, de broers Kumar, waren failliet gegaan. Birmingham City leed jaarlijks een verlies van zes miljoen pond en verkeert in degradatiegevaar. De club waar de Nederlanders Bud Brocken, Toine van Mierlo en Martin Jol speelden kwam in het seizoen 1985-'86 voor het laatst op het hoogste niveau uit.

Sullivan geeft bladen uit die vol blote dames staan en hij is exploitant van telefonische sexlijnen. Het is dan ook geen wonder dat de naam van Karren Brady onmiddellijk na haar aanstelling met die handel in verband werd gebracht. Maar ze heeft er op gereageerd met de opmerking “niet zo'n vrouw” te zijn. Een aanbod van Playboy om voor 10.000 pond naakt te poseren heeft ze onlangs gedecideerd afgeslagen. Zelfs voor tien miljoen zou ze het nog niet doen!

Brady vindt dat ze geen kennis van voetbal hoeft te hebben om Birmingham City goed te kunnen leiden. Ze bemoeit zich niet met de technische zaken van manager Terry Cooper. Brady en Cooper kunnen het goed met elkaar vinden. De manager heeft sinds de komst van de nieuwe baas al zes spelers mogen aantrekken. “Sullivan en Karren doen wat ze beloven. Dat heb ik wel eens anders meegemaakt”, zegt hij. Eén keer heeft Brady een opmerking gemaakt over het spel van Birmingham City. Ze vond dat de spelers te slordig met corners en vrije trappen omgingen. Volgens Brady was het antwoord van Cooper niet geschikt voor de krant.

Ze is geen vreemde in de voetbalstadions. Ze is van kindsaf aan fan van Arsenal. Dat heeft ze van haar Ierse vader, een drukker. Voordat ze bij Birmingham City werd aangesteld had Brady zes jaar lang geen thuiswedstrijd van de Londense club gemist. Nu is ze al weken niet meer op Highbury geweest. Ze leeft wekelijks vanuit de ereloge mee met haar nieuwe team, schreeuwt, gilt en juicht. “Ik zit negentig minuten in de hoogste stress.”

Brady heeft het aangedurfd beslissingen te nemen. Ze veranderde het clubshirt waar ze zich erg aan had geërgerd, sloot een paar nieuwe sponsorcontracten af en stelde geld voor nieuwe spelers beschikbaar. Haar volgende wens is om families en vrouwen tegen sterk gereduceerde prijzen in het stadion toe te laten. Ze ziet zichzelf als een "troubleshooter'. Sinds het moment dat Brady de scepter zwaait in St. Andrew's Park heeft Birmingham City meer gewonnen dan verloren, maar op de ranglijst is dat nog niet zichtbaar. De ploeg staat 22ste van de 24 teams. De laatste drie clubs degraderen.

Die avond is de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering van Birmingham City. De 105de in de geschiedenis van de club, de eerste van Karren Brady. Een kwartier voor het begin rijdt ze haar Porsche de parkeerplaats van de Tely Ho Police Club op. Ze ziet er smetteloos uit, helemaal in het lichtblauw gekleed. Binnen krijgt ze achter de tafel op het podium een plaats tussen manager Cooper en voorzitter Wiseman. Ze lijkt niet onder de indruk van de volle zaal. Ze zit er verveeld bij en smoest veelvuldig met buurman Terry Cooper.

Na ruim een uur vergaderen is het haar beurt. Dan wordt miss Brady door Wiseman gevraagd of ze ook wat wil zeggen. Binnen een mum van tijd windt ze de zaal om haar vinger. Ze speelt haar rol perfect. Met het gezicht van een onschuldig kindvrouwtje schroomt ze niet om de dingen duidelijk te zeggen. Af en toe doet ze bewust een uitspraak die goed valt bij de mensen. Ze noemt Birmingham City haar club, maakt de aandeelhouders duidelijk dat ze haar dag en nacht kunnen bellen en vertelt dat ze zich elf uur per dag voor de vereniging inzet. De aanwezigen hangen aan haar lippen. Wegens tijdgebrek kan lang niet iedereen zijn vraag aan Brady stellen.

Achter in de zaal klapt een aandeelhouder zijn handen bijna kapot voor Karren Brady. “We hebben hier verscheidene zwendelaars gehad. Misschien is zij er ook wel een, maar ze ziet er wel fantastisch uit.”