Weinig zelfdoding bij moeders met veel kinderen

Het boek Sucide van Emile Durkheim (1858-1917) behoort tot de klassiekers uit de sociologie. Deze in 1897 verschenen studie toont aan dat de maatschappelijke verhoudingen diep ingrijpen in het leven van de burgers. Zelfs een zuiver individuele daad als het plegen van zelfmoord is sterk afhankelijk van de sociale omgeving.

Er bestaat een reële mogelijkheid dat het meisje dank zij de behandeling in leven blijft, maar vervolgens niet meer zonder beademing kan leven. De kwaliteit van haar leven is dan dermate minimaal, dat de dood een aanlokkelijk alternatief biedt. Dan ontstaat er een penibele situatie. Het niet ingrijpen in de crisissituatie (abstineren) valt nog binnen de mogelijkheden die de Nederlandse wetgeving biedt. Het "eruittrekken van de stekker' is echter een actievere vorm van levensbeëindiging en ligt op de grens tussen abstineren en euthanasie. Een dergelijk geval ligt ook op het randje van wat wel of niet aan justitie moet worden doorgegeven. Hoe de officier van justitie in deze situatie zal reageren is onduidelijk, maar onaangename ondervragingen voor ouders en artsen zijn het kleinst denkbare gevolg.