Economisch plan bevat vrij veel nadelen voor kleine bedrijven; Clinton stelt kleine ondernemers teleur

NEW YORK, 8 APRIL. President Bill Clinton noemde zich tijdens zijn campagne "een vriend van de kleine bedrijven'. Hij prees de groep van bedrijven met minder omzet dan 5 miljoen dollar of met minder dan 100 werknemers. Dáar moest het economisch herstel het volgens de toekomstige president van hebben en dáar lagen de mogelijkheden voor groei van de werkgelegenheid.

Na het ontvouwen van zijn economisch plan, waarin ook 1 miljard dollar voor kleine bedrijven was gereserveerd, is er echter in de Verenigde Staten geen gejuich opgegaan. Veel kleinere ondernemers zien ondanks de goede voornemens van de president toch meer nadelen dan voordelen aan het plan kleven.

“Kleine bedrijven staan of vallen met de toestand van de economie in het algemeen”, zegt Terry Hill van de National Federation of Independent Businesses (NFIB). “Voordelen voor kleine bedrijven die in een totaalpakket zijn opgenomen dat de economische groei vertraagt bieden geen verbetering aan de grote meerderheid van kleine bedrijven.”

De NFIB, een organisatie die eenmansbedrijven en andere kleine ondernemingen vertegenwoordigt, heeft zich zeer teleurgesteld uitgelaten over het plan-Clinton. Hoewel de kleine ondernemer door sommige voornemens van de regering Clinton wordt geholpen, krijgt hij via andere maatregelen ook te maken met de ongunstige kanten daarvan. Voordelig is de verlenging van aftrekbaarheid van gezondheidsverzekeringspremies voor het eenmansbedrijf en een investeringskrediet voor alle kleine bedrijven. Bovendien zijn beleggingen in kleine bedrijven minder zwaar belastbaar voor de investeerder.

Daar staat volgens de NFIB tegenover dat een nieuwe energiebelasting wordt ingevoerd en dat de aftrekbaarheid van etentjes van 80 naar 50 procent gaat. Daarnaast zal de eenmanszaak die geen vennootschapsvorm heeft en meer dan 140.000 dollar verdient, getroffen wordt door de inkomstenbelastingverhoging van 31 naar 38,9 procent. De kleine bedrijven die wel een vennootschapsvorm hebben worden net als alle bedrijven geconfronteerd met een belastingverhoging van 34 naar 36 procent. De NFIB vindt dat het Clinton-plan veel te veel belastingverhogingen invoert zonder dat er genoeg gesnoeid is in de overheidsbestedingen. Het vraagt zich af of het het economisch herstel wel bevordert.

Wat het NFIB nog niet noemt is het gezondheidskostenplan waar Hillary Rodham Clinton nu aan werkt. Niemand weet precies wat de inhoud zal zijn, maar zeker is dat het veel bedrijven ertoe zal dwingen de premies van de ziektekostenverzekering geheel of gedeeltelijk te betalen voor hun werknemers. Van de meer dan 36 miljoen Amerikanen die onverzekerd rondlopen, werkt driekwart in een klein bedrijfje. Kleine ondernemers hebben al laten weten dat ze niet van plan zijn zowel de werkgelegenheidsproblemen als de ziektekostenproblemen op te lossen.

Meer dan tachtig procent van de banengroei heeft plaats in kleine bedrijven van minder dan 100 werknemers. In de jaren tachtig verloren de 500 grootste Amerikaanse bedrijven 20 procent van hun werkgelegenheid, terwijl in de hele economie de werkgelegenheid met 20 miljoen banen groeide. Kleine bedrijfjes waren voor 75 procent verantwoordelijk voor die banengroei. Gezien de slechte resultaten van grote ondernemingen en de afslankingen die daar het gevolg van waren heeft die trend zich in versterkte mate voortgezet in de afgelopen drie jaar.

De trage groei van de werkgelegenheid in de VS heeft echter een remmende werking op het economisch herstel. Als de consument geen inkomen heeft blijven de bestedingen op een te laag peil staan. De consumentenbestedingen zijn de motor van de Amerikaanse economie. Als de bestedingen achterblijven ziet het er slecht uit voor het herstel.

Henry Jacukiewizz heeft een klein bevoorradingsbedrijf voor loodgietersbenodigdheden, Service Plumbing Supplies, in Passaic, New Jersey. Hij is een overtuigd democraat en heeft in november op Clinton gestemd. Over de extra belastingen op energie en verhoging van de vennootschapsbelasting, zegt hij: “Het zijn plannen die ons bepaald niet zullen helpen, maar ze zullen ons ook niet breken”. Over een nieuwe ziektekostenverzekering maakt hij zich geen zorgen. De werknemers van Jacukiewizz, twintig in getal, zijn al beter verzekerd dan Clintons ziektekostenplan zal voorschrijven.

Het economisch plan in zijn geheel vindt Jacukiewizz goed. Hij begrijpt dat het overheidstekort moet worden teruggedrongen en vindt dat de Amerikanen daarvoor offers moet brengen. Toch is hij ook teleurgesteld: “Ik steun zijn campagne-ideeën meer dan zijn huidige plannen. In het democratisch programma werden vooral bezuinigingen aangekondigd en alleen belastingverhogingen voor hogere inkomensgroepen. Inmiddels is de verhouding volkomen tegengesteld en lijken er meer belastingverhogingen dan bezuinigingen te zijn.”

Arthur Friedberg is ook een Clinton-stemmer. Samen met zijn broer Ira runt hij een bedrijfje dat publikaties over numismatiek (muntenleer) verzorgt en munten verkoopt. Het bedrijf bestaat uit drie parttime en fulltime werknemers en werkt verder met vaste leveranciers. “Ziektekostenverzekering is een grote post, maar het is wel belangrijk”, zegt Friedberg. “Veel bedrijfjes schrappen de verzekering eenvoudigweg, want zij is niet verplicht, zodat werknemers maar moeten zien hoe ze zichzelf en hun gezin tegen medische calamiteiten indekken. Het hele systeem is een ziekte die onder Reagan is gecreeërd. Ik hoop dat mijn kinderen de resultaten van de regering Reagan zullen overleven.”

Over een verhoging van de vennootschapsbelasting is Friedbeg niet bezorgd omdat hij alleen te maken heeft met inkomensbelasting. Ook de andere veranderingen onder Clinton is hij bereid voor lief te nemen, ook als ze hem direct in zijn portemonnee raken. Friedberg: “Ik denk dat iedereen moet inzien wat op de lange termijn belangrijk is. Zoals het twaalf jaar lang is gegaan kon het niet langer en het is goed dat daar nu verandering in is gekomen.”