Knappe monoloog kroon op IKON-cyclus "Oog in oog'

Oog in Oog: Veel volk, weinig mensen, Ned. 1, 21.50-22.12u.

In een iets te nadrukkelijk gezelligheid nastrevend café houdt een prille vijftiger het van zijn fiets resterende wiel omhoog en steekt zijn verhaal af tegen de camera. Op de achtergrond zingen de stamgasten aan de bar vrolijk door dat je bent als een wilde orchidee en dat ik diep in mijn hart niet boos kan zijn op jou. Flarden van de liedjes spelen een rol in de door Maria Goos (een van de co-scenaristen van de serie Pleidooi) knap geschreven monoloog, door acteur Joost Prinsen in soms moeilijk verstaanbaar plat Brabants uitgesproken. Een enkel regeltje wordt zelfs sarcastisch meegezongen.

De zesde en laatste aflevering van de serie monologen, die de IKON uitzendt onder de verzameltitel Oog in oog, heet veelbetekenend Veel volk, weinig mensen. In tegenstelling tot de vorige aflevering is deze acteur niet alleen, maar veroordeeld tot een ernstiger soort eenzaamheid, te midden van de vrolijk doorlevende mensheid. Het hartverscheurende verhaal over een vrouw op pantoffels, die tijdens de uitzending van een voetbalwedstrijd van het Nederlands elftal in 1988 voor het scherm ging staan, haar duster liet vallen en de echtgenoot voor een erotisch ultimatum stelde, levert ideale stof voor regisseur Theo van Gogh. Hij nam de monoloog van ruim twintig minuten in een enkele camerabeweging (met een nagenoeg onzichtbare Schnitt) op en maakt de wanhoop van Prinsens personage mooi onderhuids voelbaar. Uiteindelijk is zijn verhaal een desperate liefdesverklaring en de anatomie van een ergens onderweg gesneuvelde passie. Het vonnis luidt: levenslange opsluiting met verbeurdverklaring van intimiteit. Todat hij zou verkiezen er, pang, een einde aan te maken.

Zo simpel kan televisiedrama werken. De tussen het seriegeweld bijna uitgestorven traditie van het single play, de eenakter, de korte sketch of zelfs de televisiebewerking van een theaterstuk, kreeg door Oog in oog nieuwe impulsen. En Van Gogh bewijst met deze in een dag, zelfs bijna in een uur opgenomen oefening op de korte baan dat hij nog steeds een van de meest interessante film- en televisiemakers van dit moment is.