Het onwrikbare optimisme van de fietstoerist; Het vals plat begint weer te lonken

FIETSVAKANTIEBEURS

De fietsvakantiebeurs wordt dit jaar voor de elfde keer gehouden op zaterdag 3 en zondag 4 april van 10-18u in de Amsterdamse Jaap Edenhal. Bezoekers kunnen bij 85 standhouders terecht met vragen over georganiseerde en "wilde' fietsvakanties, fietsvervoer, fietskaarten, tour- en racefietsen, mountainbikes en zogenoemde hybrides en fietsaccessoires. Tijdens de beurs kunnen de bezoekers een proefrit - met en zonder bagage - maken met een van de twaalf fietsen, die zijn geselecteerd als kanshebbers op de titel Vakantiefiets 1993. Lezingen en diaprogramma's geven informatie over fietsvakantiebestemmingen. Entree: ƒ 6 voor volwassenen, ƒ 3 voor kinderen tot 12 jaar en 65+. Inl 071-134999

Algemene inlichtingen over fietsvakanties verkrijgbaar bij de Fietsvakantiewinkel, J. de Bakkerstraat 14, Woerden. Inl 03480-21844.

Achteraf zijn het vooral de ontberingen die in herinnering blijven. Hoe warm het was en hoe ver. 1984: wolkbreuk in de Wye Valley, 1988: klapband in de Dordogne, 1991: zuidwesterstorm op de Afsluitdijk. Barre avonturen markeren de vakanties op de fiets en wekken ontzag bij de thuisblijvers.

Een zomerochtend. Een fris zonnetje, dat in de loop van de middag een verzengend kreng wordt. Water, petjes noch schaduwrijke pauzes brengen verkoeling. 's Avonds een lamlendig gevoel en een barstende hoofdpijn: een zonnesteek.

Op pad met een bescheiden ontbijt achter de kiezen. In de veronderstelling dat in het volgende dorp een bakker is. Die is er niet. In het daaropvolgende gehucht is er wel een. Gesloten: "fermeture annuelle'. Pas uren later, lijkbleek, zwetend en met trillende knieën van de honger, bij een supermarché de opluchting in de vorm van een twee dagen oud stokbrood.

Horror uit de jaren zeventig. De fiets per trein naar het zuiden van Frankrijk sturen en er zelf een paar dagen later achteraan reizen. En vervolgens dagenlang in de buurt van een Zuidfrans station kostbare vakantiedagen verlummelen: ergens onderweg is iets mis gegaan met een aansluiting. Wanneer de fiets na dagen arriveert, is het een onherkenbaar pakketje aluminium buizen en verfomfaaide accessoires, waaraan een derailleur bungelt.

Pap in de benen. Het moordend tempo van tochtgenoten, die bij elk colletje uit het zicht verdwijnen. De afspraak om na de afdaling op elkaar te wachten. Maar onderweg moet iemand van gedachten zijn veranderd: zijn ze bij de tweede splitsing na de top links- of rechtsaf zijn gegaan?

Een moment van onachtzaamheid bij een roestige tramrail in een Belgische kasseienweg. Een klein slagje in het wiel, dat door de zware bepakking dagelijks groter wordt. Dus elke avond voor de tent met een spaaksleutel in de weer om de klapperende spaken weer in het gareel te dwingen.

Vol trots over het eigenhandig verbouwde bagagekarretje, alle troep van de kinderen kan er in. Na tien kilometer, op de brug bij Schalkwijk, loopt de as er onderuit en gaat de kar een eigen leven leiden. Ten koste van ontvelde handen en een verzwikte enkel kan hij uit het Amsterdam-Rijnkanaal gevist worden.

Maar ieder voorjaar opnieuw blijken de ontberingen weggedeemsterd. Het nieuwe fietsseizoen lokt: Salland, Toscane, Ierland, de Sierra Nevada, de Mont Ventoux, Maleisië desnoods. Een tocht zonder panne en tegenwind, zonder grind op de weg in bochtige afdalingen, zonder honden die verlaten boerderijen verdedigen. Maar met rustieke B-weggetjes, adembenemende vergezichten en lommerijke kampeerplekjes langs een klaterend riviertje. Het vals plat lonkt.