De Trust in ex-zwembad aan de Amsterdamse Heiligeweg; Hard gelach als de badmuts met luid geloei voorbijkomt

Voorstelling: Er ging een badmuts voorbij door Stichting Woods. Spel en concept: Heleen Hummelen, Floor Huygen, Peer Mascini. Regie en vormgeving: Jim van der Woude. Tekst: Toon Tellegen. Gezien: 26/3 Trust Theater, Amsterdam. T/m 10/4 aldaar.

Het bassin van het voormalige Heiligeweg-zwembad, nu het domein van De Trust, staat al enige jaren droog; de randen brokkelen af en in de tegels komen barsten. Tegen dit hyperrealistische decor plaatste Jim van der Woude de geschiedenis van twee badjuffrouwen en een badmeester, die weigeren te accepteren dat hun mooie oude zwembad sluiten moest. Elke ochtend keren zij naar het inmiddels bouwvallige bad terug en doen daar wat zij altijd al deden: snoep verkopen, lesgeven, baldadige zwemmers terugfluiten. Om de illusie van normaliteit in stand te houden spelen zij zelf de rol van het publiek, een publiek dat het in werkelijkheid al lang liet afweten.

Dit gegeven biedt de drie spelers volop gelegenheid allerlei typetjes neer te zetten. Zo zien we Peer Mascini achtereenvolgens als de tirannieke badmeester Cor; als bang klein jongetje, spartelend aan de haak van een sadistische badjuffrouw; als stuntelige schoonzwemmer die verliefd is op zijn zwemlerares; en ten slotte als een bloednerveuze wedstrijdzwemmer die zo hard aan zijn zwembroek trekt dat zijn mannelijkheid eruit valt.

De voorstelling is één lange aaneenschakeling van dat soort fragmenten, die waarschijnlijk als grap bedoeld zijn. Soms moest ik echt hard lachen, toen de badmuts uit de titel voorbijkwam bijvoorbeeld, begeleid door het geloei van nijlpaarden, of toen een van de badjuffrouw een bibberende jongen vertelde dat zij 's avonds alle in het zwembad verdronken kinderen uit het riool placht op te dreggen. Dat zijn dan ook wel de krenten uit een verder bijzonder melige pap. Bij Hauser Orkater, waar Jim van der Woude toch voldoende ervaring heeft opgedaan, weet men dat een goede grap niet absurdistisch genoeg kan zijn, maar hier blijft de humor in het alledaagse steken. En de acrobatische toeren die de drie mimespelers uithalen zouden heel wat halsbrekender kunnen.

Er ging een badmuts voorbij is eerder een voorstelling voor kinderen - voor die kinderen althans die het raffinement van het echte theater nog niet kennen.