Nadenken is uit

Quo Vadis. Uitgegeven door Simons & Partners - communicatie en marketing. Maart 1993. Prijs ƒ 12,50.

"Primeur!' gilt de inhoudsopgave van het tijdschrift Quo vadis. Op grond van die titel zou je een verzameling religieus-maatschappelijke tractaten verwachten, maar nee, het betreft hier " 's werelds eerste magazine over culturele evenementen' en dus, bedacht iemand, een primeur.

Nee, een "Primeur!' - als het even kan schrijft dit blad in superlatieven en met uitroeptekens, want het wordt gemaakt voor luie snobs. Voor kunstluizen die nog te beroerd zijn om zelf uit te zoeken waar ze mee kunnen pronken, geeft het blad richting, geholpen door niemand minder dan "een aantal hoog genoteerde cultuurjournalisten zoals Kasper Jansen en Henk van Gelder'. Niets hoeft de luis meer zelf uit te vinden: met welke culturele gebeurtenis hij op party's en in grand cafés het best voor de dag kan komen, welke cd-box achteloos naast zijn hifi-installatie hoort te liggen, welke glanzende catalogus komende maand de meeste indruk zal wekken, mits strategisch geplaatst, opengeslagen op de grond, of beter nog, naast het bed. Over romans wordt niet gepraat, wie er toe doet heeft het natuurlijk te druk om te lezen. Maar een musicalletje van Andrew Lloyd Webber ("de succesvolste musicalmaker aller tijden') is snel gezien, en een balletje in Covent Garden ook.

En ingewikkeld hoeft het gelukkig niet meer te zijn. "Kunstenaars zoeken weer contact met het publiek, dat in verwarring achter bleef na experimentele muziek en conceptuele kunst', leidt het blad de Kunst en Cultuur in de jaren negentig in. Nadenken is uit. Zonder schroom kan een Engelse "choreograaf en modeontwerper' (van "topkwaliteit') onthullen dat hij bij het werken voor het theater zijn verstand "gewoon met vakantie' stuurt. En de wonderen zijn de wereld niet uit. Soms zal de Quo Vadis-volgeling zichzelf erop betrappen dat zijn aandacht wordt "afgeleid' door "de schat aan schilderijen, sculpturen en keramiek' die het Musée des Beaux Arts in Lille te bieden heeft.

Even bijpraten, voor wie geen exemplaar van Quo Vadis zal kunnen bemachtigen: "absoluut onmisbaar' is Sickert, Paintings, een "kleurrijke Engelse catalogus'; "The Grieg Collection' zet "voorlopig een kroon op een met zorg opgebouwde collectie' cd's; de biografie van Frida Kahlo en het Frida Kahlo Postcardbook' bieden ruim gelegenheid om blijk te geven van een tripje naar Frankfurt voor een tentoonstelling van "deze excentrieke kunstenares'. Verder, in de categorie altijd goed ("Highlights', volgens Quo Vadis): Maria Callas, Edward Hopper, de Etrusken, Mapplethorpe, Lou Rawls, Picasso.

Kunsthistoricus Gary Schwartz (specialisme: Gouden Eeuw) is lid van de Quo Vadis-"Adviesraad', een comité dat "als trendwatcher' zijn "tanden' zal laten zien, en hij zegt het zelf: “Kortom, vette jaren voor de cultuur”. En voor het marketingbureau dat met de aanbevelingen in Quo Vadis chique reizen, kunstboeken, cd's en plaatskaart-arrangementen hoopt te slijten: "gespreid betalen' is mogelijk.