SIMONIS ALS MANAGER

De Nederlandse bisschoppen, de bestuurders van een katholieke organisatie, worden steeds vaker aangesproken op hun kwaliteiten als manager en als public relations-functionaris. Daarin is vooral kardinaal Simonis de laatste weken op de proef gesteld.

Uit het interview met Simonis in NRC Handelsblad van 3 december bleek al dat de opvolger van Alfrink, zichzelf een brevet van onvermogen had gegeven. De kerkbestuurder wilde helemaal geen bisschop, laat staan kardinaal worden. Maar het was een verzoek van bovenaf en dat kun je niet weigeren... Simonis zei: “Ik heb het aanvaard, maar de benoeming niet geambieerd'.

In datzelfde artikel plaatste Simonis het beeld van een volgzaam dier: “Ik ben en blijf een leerling, zoals ik ook een schaap ben en blijf”. Plastischer had hij zijn positie als manager niet kunnen aangeven. Waar gelovigen verwachten dat de man vroegtijdig stelling neemt, de kudde leidt of zijn collegae bisschoppen ondersteunt, treedt hij te weifelend in deze kudde op. De herder drijft de schapen uiteen.

Zou Simonis dan zo weinig begrip hebben van public relations en journalistiek? Jammerend toont hij onbegrip over de pers, over de opstelling van journalisten, die interviews verkeerd weergeven of bisschoppelijke verklaringen eenzijdig belichten. Over de televisie zei hij: “Het moet allemaal even flitsend”. Over de opdringerige fotojournalisten: “Dat noemen ze het recht op privacy”.

Wie voelt het kerkbesturen eigenlijk zwaarder: de schapen of de herder die er een stuurloos schip van maakt? Wat de apostel Paulus met conservatief bedoelde: “onderzoek alles en behoud het goede', heeft Simonis nog te eenzijdig waargemaakt. Maar dat is niet alleen hem te verwijten, zoals ook uit NRC Handelsblad van 21 maart blijkt. Bij benoemingen van bisschoppen komen de hoedanigheden van public relations en manager niet in de profielschets voor.