John de Wolf enige leeuw in oranjeshirt

UTRECHT, 25 MAART. Nog nooit had hij als beroepsspeler tweemaal in een wedstrijd gescoord. Wel als junior bij de Schiedamse Boys, maar niet bij Sparta, FC Groningen of Feyenoord. Uitgerekend in zijn eerste volledige interland verbeterde John de Wolf zijn persoonlijk record. Het was zijn avond.

Tegen San Marino had Oranje meer baat bij een mannetjesputter dan bij een verfijnde technicus. De Wolf leidde de aanvallen in, gooide inworpen bij de eerste paal, stond bij iedere vrije trap klaar om in te koppen, liet zich niet intimideren door het harde spel van de tegenstander en was ook nog betrokken bij twee andere goals.

Een heldenrol, maar de held bleef zichzelf na afloop. “Natuurlijk heb ik een lekkere wedstrijd gespeeld, maar een garantie voor een basisplaats is het niet. De Kock heeft het ook goed gedaan tegen Turkije. Ik moet gewoon bij Feyenoord m'n best blijven doen.” Maar in zijn hart rekent De Wolf ongetwijfeld op een uitnodiging voor de wedstrijd tegen Engeland. Juist op Wembley komt zijn fysieke kracht van pas. Op snelheid is hij misschien kwetsbaar, maar in de lucht vaak heer en meester.

Aan de eerste goal van Van den Brom ging een keiharde kopbal op de lat van de Feyenoorder vooraf. Na rust scoorde hij zelf met het hoofd, op aangeven van zijn maatje Blinker. Ook Nederlands vierde treffer werd ingeleid door de man van de wedstrijd. De Wolf passte in de vrije ruimte op Van den Brom, die werd neergelegd en een strafschop versierde. En bij het zesde doelpunt stond De Wolf op de goede plaats na een handig overstapje van Ronald de Boer.

Hij was na afloop de blikvanger van de media. Liet zich uitgebreid schminken, hoewel zijn gezicht geen aanpassing nodig heeft. Een verdediger van deze tijd heeft al zijn tanden nog. Jonge, vrouwelijke fans wachtten hem op in de gang. De Wolf is razend populair, niet alleen bij de harde supporterskern van Feyenoord. “Het is net een leeuw”, vond één van zijn aanbidders. De meisjes wilden, behalve een handtekening, met hem op de foto. Gewillig sloeg "Rambo' zijn armen om het viertal. Gadegeslagen door zijn ouders, die de tas naar huis droegen. Met het Oranje-shirt erin, want John de Wolf speelde zijn eerste officiële interland.

“Dat shirt wilde ik voor geen goud ruilen.”, sprak de 30-jarige als een jong debutantje. In 1987 viel hij op Rhodos in bij een onbelangrijke interland tegen Griekenland. In het Nederlands elftal kreeg hij gisteren eindelijk de erkenning die hem in De Kuip al een paar jaar ten deel valt.