Hondengejank jaagt bloeddruk buren op; Gulpen bundelt krachten tegen "dierenvakantiehoeve'

De nieuwe wet Milieubeheer stelt strengere eisen aan de hoeveelheid geluid die dierenpensions mogen voortbrengen. Dat is een steun in de rug voor degenen die te kampen hebben met geluidsoverlast van vooral hondenverblijven. In Gulpen voeren buurtbewoners al jaren strijd tegen zo'n pension.

GULPEN, 24 MAART. "Vonnis Raad van State: Hondenpension moet dicht' en "Hondenpension ILLEGAAL = Milieuschandaal', roepen de spandoeken aan de Slenakerweg in Gulpen. De "dierenvakantiehoeve' Klein Karsveld in het Zuid-Limburgse plaatsje is niet erg gewild bij de omwonenden. Zij zijn al twee jaar in een juridische strijd verwikkeld om het pension uit de buurt weg te krijgen. De reden: geluidsoverlast.

Een paar honderd meter van het dierenpension vandaan woont ir. A.J. Loo in wat de buurt "het kasteel' noemt. Het enige geblaf dat er klinkt, is van zijn eigen hond. Voor de uitbater van Klein Karsveld heeft Loo geen goed woord over. “Je wordt er gek van.” Met zeventig omwonenden heeft hij de krachten gebundeld om de dierenvakantiehoeve uit de buurt te krijgen. “Dat gejank van die honden snijdt door je heen”, valt zijn buurman T.O. van der Valk hem bij. De geluidsoverlast bezorgt de buurtbewoners evenwichtsstoornissen, hoge bloeddruk, last met de stofwisseling en slapeloosheid, zeggen ze.

“Ver overtrokken”, noemt de exploitante van Klein Karsveld, W. Bollen, de klachten van de buurtbewoners. Bij alle tegenwerking is ze zeer strijdbaar. Onlangs besliste de Raad van State dat zij het buitenterrein van haar pension niet meer mag gebruiken. Al eerder werden op last van de gemeente alle buitenhokken afgebroken. “Het is een gebed zonder einde”, erkent ze, maar van ophouden wil ze niet weten. “Wat moet ik anders? Failliet gaan en in de bijstand komen?”

Toch lijkt het definitieve einde voor Klein Karsveld nabij. Gemiddeld verblijven er tien honden, tijdens vakanties ongeveer zestig, maar op het moment logeren er nog maar drie. Het hondenzwembad - een grote, modderige vijver - ligt er verlaten bij. Op het grasveld zijn nog de contouren zichtbaar van wat tot voor kort de buitenhokken waren. In het woonhuis hangt een penetrante hondenlucht. Daar fokt de familie Bollen honden. In de bijkeuken liggen zes pasgeboren puppen - nog met de ogen dicht.

In 1988 begon Bollen voor het eerst met het fokken van honden en paste zij zo nu en dan een op een hond van vrienden of kennissen. Dat beviel haar zo goed dat ze in 1991 professioneel van start ging. De enige eisen die werden gesteld bij het afgeven van een vergunning voor een dierenpension waren dat de inrichting aan de normen van de dierenbescherming moest voldoen en dat de benodigde diploma's in het bezit waren. Ze haalde die diploma's, kreeg een vergunning voor een kennel en dacht dat alles in orde was. Later kwam ze erachter dat ze daarmee nog geen pension mocht exploiteren en dat haar bedrijf bovendien in strijd was met het bestemmingsplan. Volgens haar heeft de gemeente daar nooit een probleem van gemaakt. Maar de boze buurtbewoners hebben daar wel gebruik van weten te maken.

“Een vrijstelling heeft ze niet”, zegt Van der Valk. “Bovendien heerst hier een stiltegebied”, vervolgt hij. “Illegaal en asociaal”, typeert Loo het bedrijf. De afgelopen jaren heeft Van der Valk zich ontwikkeld tot een expert op het gebied van dierenpensions. “De problemen met pensions hebben altijd al bestaan, maar nu met de nieuwe wet wordt het mogelijk ze aan te pakken.” Hij beschrijft de praktijken van “een groot aantal” pensions als “vrijhandel en piraterij”. Hondenpensions horen niet in een landelijk gebied, maar op een industrieterrein, stellen de twee. “Het maakt een hond niks uit dat hij tussen de weilanden zit.”

De Nederlandse Stichting Geluidhinder, een onderdeel van TNO, meldt dat de dierenpensions voor “relatief veel” klachten zorgen. In de woning van Loo vliegen de brieven van de rechtbank, van de gemeente, van het bewonerscomite en van ontevreden klanten van mevrouw Bollen over tafel. Een boze klant schrijft aan het bewonerscomité dat zijn hond Zappa na een bezoek aan Klein Karsveld zwanger bleek. Twee jaar lang hebben de omwonenden geprobeerd hun gelijk te halen en hebben talloze instanties en deskundigen geraadpleegd. Nu is het eindelijk zover. Triomfantelijk halen de twee buurtbewoners het laatste schrijven van de Gemeente Gulpen tevoorschijn. Daaruit blijkt dat de "dierenvakantiehoeve' per 1 april moet “stoppen met alle hondenpensionaktiviteiten”. “Eindelijk rust”, verzucht Van der Valk.