Column

Sm⊘rre en D⊘rre

Het begin van het seizoen zag er zo veelbelovend uit. Een nieuwe trainer, een nieuw geluid. PSV ging onder de naam Philips Europa in, Vaantje zou geen duim meer zuigen en werd de nieuwe leider, Romario zou zich volwassen gedragen en...........

Gisteren belde Timmer persoonlijk naar Ploegsma of ze zo snel mogelijk weer onder de naam PSV wilden gaan spelen. Het ging al rot genoeg met de gloeilampenfabriek.

'Waarom noemen jullie jezelf geen DAF of Fokker?', grapte de president door zijn autotelefoon, maar de PSV-manager kon het maar matig waarderen.

De malaise in Eindhoven is compleet. RKC is een Mont Blanc, Heerenveen een Mount Everest en het voor merendeel uit semi-profs bestaande Göteborg heeft zelden zo gelachen als afgelopen woensdag.

Nou was het ook erg komisch.

De aardige Hans Westerhof had zijn pep-talk afgerond met 'het eerste kwartier op de nul en daarna gaan we op de counter', de jongens hadden dit goed in hun hoofd geprent en toen zat de eerste Zweedse goal eerder dan de bank van PSV.

'Eèèèèèè-èeè èeèè dat is snel. Het lijkt Overtoom wel', humorde Nilsson tegen de grazende Van Breukelen.

Toen Westerhof op slag van rust dacht: we hebben het toch nog aardig droog gehouden en naar binnen wou gaan, hoorde hij op het moment dat hij zich omdraaide een oorverdovend gejuich. De bejaarde Tiggel was er uitgelopen door de oude Ekström en IFK had zich verzekerd van de winst. Er staat meer dan vijf ton voor een punt en je mag dus zeggen dat de Zweden in drie kwartier een leuk uurloon bij elkaar gesprokkeld hadden.

Westerhof vertelde in de rust dat ze nog alle kansen hadden en hoorde zichzelf jokken. Maar wat moest ie dan? Voorstellen om de spelersbus met gedoofde lichten naar het hek te duwen, hem daar te starten om dan als dieven in de nacht te verdwijnen?

De tweede helft zal beginnen, iedereen staat klaar, Göteborg, de scheids en zijn grenzen, de reporters, de camera's, het publiek en................

Alleen de Eindhovenaren zijn er nog niet. Iedereen kijkt gespannen naar de ingang van de spelerstunnel. Er gebeurt niets. Uiteindelijk gaat een official van de UEFA kijken waar de jongens blijven, ontdekt de overhaast verlaten kleedkamer en komt als in een film de tunnel uitstormen.

'They're gone', schreeuwt hij rauw door het stille stadion en er gaat een hilarisch gejoel op.

Stripverhalenfantasie, denkt Hans Westerhof en treuzelt richting het veld.

Hij denkt dat hij reuze populair is. Op het moment dat hij namelijk het veld betreedt juicht het stadion uitzinnig. Het blijkt drie nul te zijn.

De Zweden hebben haast. Ze moeten morgen weer vroeg op. De een is melkboer, de ander postbode en er loopt een meteropnemer van het gas en licht bij.

Numannetje vecht tegen zijn tranen, Romario weet nu helemaal zeker dat hij weg wil en de rest vraagt zich af of ze zich binnen een maand bij het Arbeidsbureau moeten melden. PSV wil de contracten namelijk gaan verlagen.

Na afloop biedt IFK de gasten traditiegetrouw een buffet aan. Een heel oud Zweeds gerecht wordt op traditionele wijze geserveerd. Het smaakt de Eindhovenaren niet echt, terwijl wij het vroeger in Holland ook wel aten.

'Hoe heet dit?', vraagt Ploegsma aan zijn Zweeds collega.

'Sm⊘rre en D⊘rre', antwoordt de blonde Zweed.

Niemand snapt het.

's Avonds op de hotelkamer pakt de leergierige Numan het boekje 'Hoe zeg ik het in het Zweeds?' en zoekt onder 'sm⊘rre'. Dat blijkt spek te zijn.

Dan zullen D⊘rre wel bonen zijn.

En inderdaad: dat klopt.