Krajicek verjaagt Amerikaanse superster; Andre Agassi voelt zich te goed voor baan één van toernooi Key Biscaine; "De keren dat ik niet op centre court speel zijn op de vingers van één hand te tellen'

KEY BISCAYNE, 19 MAART. Hij was nog verdoofd door de klap, zijn ogen stonden uitdrukkingsloos, zijn lange blonden haren hingen als een lusteloos staartje door de achterkant van zijn petje. Andre Agassi kan het nooit begrijpen als hij wordt verslagen. Dan zoekt hij vertwijfeld naar flauwe excuses. Cijfers op een scorebord zijn ook zo meedogenloos. Zeker als je denkt dat je een superstar bent. Als je met een helicopter naar de baan komt, door een legertje veiligheidsagenten wordt omringd en als na je nederlaag blijkt dat je aanhang is geslonken tot een paar puisterige pubers en alle andere toeschouwers vol bewondering zijn voor een lange Nederlander, Richard Krajicek.

Amerikanen hebben weinig op met tennis. Het is hun sport niet. Ze hebben basketbal, honkbal, football, ijshockey en golf. Op afstand volgt dan tennis. Natuurlijk juichen ze voor hun sterren. Ze vinden het vanzelfsprekend dat een Amerikaan de nummer één van de wereld is en ze genieten ervan dat zo'n levenslustige jongen uit Las Vegas op het heilige gras van het deftige Wimbledon-toernooi wint. Maar hoe makkelijk kan de stemming omslaan. Dan zijn het pure opportunisten en kiezen ze de kant van de tegenpartij.

Zeker als die met superieure slagen een dreun uitdeelt zoals gisteren op het toernooi van Key Biscayne, waar Krajicek in twee sets (6-3, 7-5) won van Agassi. Met aanvallend tennis, een ouderwets goede service en een zelfverzekerdheid die hem op de moeilijkste momenten tot de onmogelijkste slagen in staat stelde. Krajicek heeft de vorm te pakken waarmee hij vorig jaar de tiende plaats op de wereldranglijst veroverde. Een niveau dat toppers ontzag inboezemt, dat de organisatoren van het ABN Amro-toernooi van Rotterdam zo graag in Ahoy' hadden gezien maar dat hij makkelijker lijkt te ontwikkelen als hij in een sterk bezet toernooi als dit in Florida staat.

Geen seconde gaf hij Agassi gisteren de kans in zijn ritme te komen. “Ik weet dat hij altijd moeilijk op gang komt. De reden ken ik niet, misschien doet hij wel te weinig aan de warming up. Bovendien is deze ondergrond net niet snel genoeg voor hem. Dan kan ik hem achterin houden. Dus had ik me voorgenomen om hem meteen aan te pakken. Agressief te spelen”, vertelde hij. Het werkte. Met diepe slagen op vooral de backhand van Agassi hield hij zijn opponent op de plaats waar die zich het meest op zijn gemak voelt: de baseline. Krajicek creëerde al direct in de eerste game drie kansen om de servicebeurt van zijn tegenstander te breken. De derde keer was het raak en die tegenvaller kwam Agassi in de eerste set niet te boven. Hij moest in de derde game nog eens drie breekpunten van Krajicek wegwerken en gaf zich gewonnen toen hij op 5-2 achterstand kwam.

Het waren de slechte omstandigheden geweest, legde hij na afloop uit. De partij was verplaatst naar baan 1 omdat de toplaag van het centre court donderdag los bleek te komen. Dit toernooi blijft niets bespaard. "Paradise Island' staat er op het bord bij de brug die toegang geeft tot het eilandje voor de kust bij Miami, maar voor spelers en organisatoren is het een hel. Veel harde wind en regen. Dat laatste was waarschijnlijk de oorzaak van de problemen met de pas dit jaar januari aangebrachte laag, dacht de geplaagde toernooidirecteur Butch Butcholz. Bij het inslaan merkten Stefan Edberg en Guy Forget 's morgens dat het "tapijt', laykold cushion plus, op verschillende plaats onder hun voetzool wegschoof. De partijen moesten op andere banen worden gespeeld. Pas laat in de middag toen de zon en de hete luchtapparaten alle vocht hadden verjaagd kon er weer op gespeeld worden. Te laat voor Agassi, die voor het eerst dit toernooi verwezen naar baan 1, met een aanzienlijk geringere toeschouwerscapaciteit en minder ruimte dan hij gewend was.

Het was beneden zijn waardigheid. Zoals men Pavarotti niet in het verenigingsgebouw Rehoboth laat optreden, zo vindt Agassi zich te goed voor de op één na belangrijkste baan van een tennistoernooi. “De keren dat ik niet op centre court speel zijn in een jaar op de vingers van één hand te tellen”, zei hij. En hij begon een verhandeling over de geringe loopruimte en het publiek dat op de noodtribunes niet alleen de trappen als zitplaats benutte, maar ook bij de ingangen stond te dringen dat het “een hele chaotische toestand was.” Die omschakeling was hem te veel geweest. Dat leidde tot concentratieverlies, waarmee ook zijn erbarmelijke eerste service was verklaard.

Krajicek, in de regel vrij gevoelig voor ordeverstoringen, liet het allemaal koud. Hij speelt de hele week al op bijbanen, waar de popcorn happende en cola slurpende toeschouwers tijdens de slagenwisselingen over de banken klauteren alsof ze naar de gymnastiekuitvoering van hun jongste kind komen kijken. Alleen een speler in vorm kan dat hebben.

Wie zich zo sterk voelt kent geen benauwde momenten. Dat hij in de tweede set zijn servicegame verloor waardoor Agassi op 5-3 voor de set mocht serveren zag er niet eens dreigend uit. Vol zelfvertrouwen wachtte hij de opslagen van zijn tegenstander af, kwam op 40-0 voorsprong en neutraliseerde zijn achterstand in die set. Agassi werd er hopeloos van, apathisch bijna. Zeker toen hij bij 5-5 zijn service-game nog eens inleverde. “Hij overspeelde me helemaal”, gaf hij aan het eind van een lange reeks excuses toe. “En als iemand als Krajicek voor de partij serveert weet je dat je kansloos bent.” Het werd een afsluiting in stijl, met een lovegame. Begonnen met een ace en afgesloten met een ace, zijn twaalfde in de partij.

De stemming op de tribunes sloeg die laatste game helemaal om. De hartstochtelijke aanmoedingen voor Agassi veranderden in bijval voor Krajicek. Die nam het maar weer met de nuchterheid die hem eigen is. Nee, deze overwinning zal aan zijn bekendheid in Amerika niets veranderen en hij zal er ook niet door uitgroeien tot een held. “Voor de Amerikanen ben ik gewoon een jonge speler. Verder kennen ze me niet.” Trouwens, zei hij, Key Biscayne mag dan pretenties hebben, het blijft niet meer dan een sterk bezet en met vijf miljoen gulden prijzengeld bijzonder goed betalend ATP-toernooi. “Zo”, zei Krajicek, “moet je deze overwinning zien en niet anders.” En hij vertrok om zich voor te bereiden op de kwartfinale.

De uitschakeling van Agassi was niet de enige teleurstelling voor de Amerikanen. Jim Courier, de nummer één van de wereld, die ook nog eens de plaatselijke favoriet is verloor in drie sets van de Australiër Mark Woodforde: 6-3 2-6 6-2. 's Morgens had Courier zijn partij uit de tweede ronde tegen Michael Pernfors nog moeiteloos gewonnen: 6-0 6-3.