Van Breukelen vergelijkt PSV na afgang met Oranje

GOTHENBURG, 18 MAART. Dat PSV in de Champions League dit seizoen in sportief opzicht na twee thuisnederlagen weinig meer te zoeken had, was bekend. Dat de ploeg een totale revisie moet ondergaan om Europees nog iets te betekenen in de nabije toekomst werd gisteravond onthuld in het Ullevi-stadion. De semi-profs van IFK Göteborg maakten duidelijk dat de 3-1-zege in Eindhoven geen incident is geweest. PSV werd nu met 3-0 vernederd.

De zwakke punten van de Nederlandse kampioen kwamen op een pijnlijke wijze bloot te liggen. PSV zit zo krakkemikkig in elkaar dat een transfertje van het niveau Klas Ingesson, die deze week voor drie jaar tekende, slechts een druppel op een gloeiende plaat betekent. De armoede in kwalitatief opzicht was schrijnend voor een ploeg die pretenties heeft tot de top van Europa te behoren. En wat te denken van het niveau van het huidige Nederlandse clubvoetbal als deze ploeg er toch weer in slaagt de landstitel te bemachtigen?

Het requiem van PSV kon al worden geschreven na luttele seconden. Toen draaide een vrije trap van Mikael Nilsson in een keer in het doel. Later in de wedstrijd bleek dat Adri van Tiggelen niet was opgewassen tegen de snelheid van Johnny Ekström, die overigens aan het einde van het seizoen voor zeven ton te koop is. Jan Heintze maakte fouten bij de tweede en de derde goal. Ernest Faber manifesteerde zich als een lichtgewicht die in de dekking tegen Mikael Martinsson steken liet vallen. Peter Hoekstra, een andere jongeling, maakte op links zijn directe tegenstander Joachim Andersson wel het leven zuur, maar het rendement van zijn acties was gering. Romario stond bij ontsteltenis van Kieft (stijve nek) zo geïsoleerd dat hij niet verder kwam dan een paar ongevaarlijke circusacties. Kansen creëren was er absoluut niet bij. Wat Kalusha in het veld uitvoerde als vervanger van de met een enkelblessure uitgevallen Arthur Numan, begreep niemand. En tenslotte, Gerald Vanenburg begon in de eerste helft hoopvol door als een echte spelverdeler de lijnen uit te zetten, maar zakte na rust weer terug naar het niveau dat hij de laatste maanden gewend is.

Waar moet het heen met PSV? “We maken in beslissende fases fatale fouten”, concludeerde Erwin Koeman die door zijn knieblessure vijftien weken niet had gespeeld maar in dit elftal echt niet opviel door een gebrek aan wedstrijdritme. “De momenten waarop we tegentreffers incasseren is typerend voor het huidige PSV. Kijk maar na, de eerste minuut 0-1, enkele seconden voor rust 0-2 en kort na de hervatting 0-3. Tegen Feyenoord kregen we ook een doelpunt te verwerken op een moment dat het eigenlijk niet mag (in blessuretijd viel de gelijkmaker, red). Onachtzaamheid? Verkeerd dekken wordt op dit niveau onmiddellijk afgestraft. Dan heeft elke teambespreking vooraf geen zin meer. Kansen hebben we bijna niet gehad. We komen als team gewoon kwaliteit tekort.”

Het enige lichtpuntje in de duisternis voor Erwin Koeman was het feit dat zijn knie het goed had gehouden. Vorige week donderdag voelde hij ineens geen pijn meer in het gewricht, nadat een kraakbeenoperatie aanvankelijk geen succes leek te zijn. Bij een terugspeelbal had hij nog weleens moeite de bal de juiste snelheid te geven, maar verder hobbelde hij toch moeiteloos mee met het gammele PSV. Hoewel hij in de opbouw natuurlijk niet de actieradius heeft van de thuisgebleven Popescu.

De strakke organisatie rondom de wedstrijden in de Champions League, die er op gericht is de vier hoofdsponsors volop in de schijnwerpers te zetten, biedt spelers en trainers de gelegenheid zich na een korte persconferentie volledig af te schermen van de media. Hans van Breukelen wenste daar gisteravond geen gebruik van te maken. De doelman nam de schuld op zich van de eerste treffer. Maar beklaagde zich toch ook over anderen. Zonder daarbij overigens man en paard te noemen. “Onze problemen hebben alles te maken met spelers, leiding, management en bestuur. Zij zitten bij PSV op een of andere manier niet op een lijn. In de absolute top is dat fataal. Je maakt het verhaaltje zelf maar af en je kleurt de plaatjes in.”

Het stoort Van Breukelen dat PSV nu al voor het vierde achtereenvolgende jaar na de winterstop “naar de knoppen gaat”. Hij zegt de oorzaak te weten en heeft dat al verschillende keren aanhangig gemaakt bij de spelers, de trainers en het management. “Er is wel naar me geluisterd maar er werd niets mee gedaan.” In zijn betoog naar de spelers heeft hij regelmatig het Nederlands elftal als voorbeeld genomen. “Met dat team heb ik immers meegemaakt dat we in '88 een prachtig resultaat behaalden door Europees kampioen te worden, terwijl we twee jaar later op het WK niets meer presteerden. Ook toen lag de schuld bij de spelers en de leiding. Michels kwam terug en maakte meteen duidelijk dat er weer sprake was van een ander regime door Ronald Koeman te passeren wegens bepaalde uitlatingen. Spelers moeten ervan doordrongen zijn dat zij zich ondergeschikt dienen te maken aan het teambelang.”

Wil Van Breukelen daarmee aangeven dat de technische leiding bij PSV (Westerhof, Arnesen, Ploegsma) te zacht is voor de top? De 73-voudige international: “Aan de trainers ligt het niet zozeer. We hebben in vier jaar drie verschillende coaches gehad, terwijl de problemen hetzelfde zijn gebleven.” Rest dus manager Kees Ploegsma. “Ook hem wil ik niet kritiseren want dan denkt iedereen dat ik aan de poten van zijn stoel zaag omdat ik ooit heb geroepen dat ik zijn baantje wel zie zitten”, zo maakt Van Breukelen de verwarring compleet. Als hem voor wordt gehouden dat Ploegsma nog een contract heeft tot 1995, een jaar nadat Van Breukelen stopt met keepen, neemt hij grijnzend afscheid.