Zülle bevestigt overmacht in tijdrit

NICE, 15 MAART. Alex Zülle eindigde waar hij begon. Op het erepodium. Het witte leiderstricot, dat hij een week geleden in Fontenay-sous-Bois na de proloog in ontvangst nam, gaf hij niet meer uit handen. Ook gisteren op de top van de Col d'Eze boven Nice trok hij een nieuw hemd vast om zijn schouders, als winnaar van de 43ste Parijs-Nice.

De Zwitser liet zich in het weekeinde niet van de troon stoten. In de afsluitende klimtijdrit over 12,5 kilometer bevestigde hij zijn week durende heerschappij met overmacht, nadat hij zaterdag in de lastige rit naar Le Grand Duc in Mandelieu-la-Napoule de nieuwe machtsgreep van zijn tegenstrevers brutaal had afgeslagen. Alleen De las Cuevas, winnaar van de zevende etappe, won zaterdag terrein, maar leverde gisteren weer fors in.

De voormalige huisschilder Zülle maakte in de race tegen het uurwerk met al zijn concurrenten korte metten. De gevaarlijkste opposanten - De las Cuevas en Bezault, beiden op een halve minuut - dienden genoegen te nemen met de andere ereplaatsen. Zülle duldde niemand bij hem in de buurt. Ook Erik Breukink capituleerde voor zijn ploegmakker bij Once. De kopman van de Spaanse ploeg verloor zaterdag al en gaf gisteren in het korte maar knap lastige duel tegen de klok 47 seconden toe.

Zülle was de exponent van het schrikbewind dat Once tijdens de 43ste editie van Parijs-Nice voerde. Zelf won hij de proloog op de eerste dag en de klimtijdrit. Het collectief won de ploegentijdrit. Laurent Jalabert maakte het feest compleet door gisteren op de Promenade des Anglais in Nice het eerste deel van de laatste etappe te winnen.

“Het maakt niet uit wie wint”, had ploegleider Manolo Saiz halverwege de "Koers naar de Zon' geroepen. “Breukink, Jalabert of Zülle. Als het maar iemand in het gele shirt van Once is.” Hij werd op zijn wenken bediend. De saamhorigheid en de bereidheid te werken voor de kopmannen vormden de basis voor het succes van Zülle, die in Nice in zijn tweede jaar als beroepsrenner zijn elfde overwinning boekte, waarvan acht tijdritten. Hoewel het collectief in de visie van Saiz voorrang heeft boven het individu, was de eindzege van Zülle een combinatie van beide.

Hij legde de basis in de proloog, verstevigde de fundamenten in de ploegentijdrit en voltooide het karwei gisteren in een formidabele race tegen het horloge. “Ik heb alles aan de ploeg en de rustige aanpak van Saiz te danken”, wuifde de Zwitser de loftuitingen weg. “Het was een zwaarbevochten triomf. We zijn bijna iedere dag op de proef gesteld. Iedereen heeft voor mij en aanvankelijk ook voor Breukink keihard gewerkt. Breukink verdient een compliment, hij heeft zich zaterdag voor mij opgeofferd.”

Zülle werd in Parijs-Nice met de dag sterker. Hij is in zijn tweede jaar als professional lang niet meer zo nerveus als vorig jaar, toen hij iedere demarrage wilde beantwoorden en alleen maar de aanval zocht.

“Ik rijd nu meer met verstand en niet alleen op intuïtie”, vertelde hij. “Tactisch ben ik erop vooruit gegaan. Ik was niet zenuwachtig voor de tijdrit. Ik besefte wel dat ik het vele voorbereidende werk niet mocht verprutsen. Ik was naar Parijs-Nice gekomen met het doel de proloog te winnen. Dat lukte. Sindsdien voelde ik me op mijn gemak.”

Zülle dook begin vorig jaar uit het volledige niets op. In eigen land had hij als amateur een reputatie als tijdrijder gevestigd. Buiten Zwitserland was hij nauwelijks bekend, hij stapte voor het eerst uit de anonimiteit tijdens de Siciliaanse Wielerweek toen hij het gevecht om de eindzege met Argentin aanging. De debutant verloor, maar met ere.

Zijn vlucht naar de top wekt hoge verwachtingen, maar Zülle is bij Saiz in goede handen. De 33-jarige ploegleider gaat zelden overhaast te werk. De Spanjaard eist dit jaar nog geen wereldprestaties van Zülle. De Vuelta en de Tour zijn volgens de renner en Saiz nog te hoog gegrepen. Het doel is uitrijden. Zülle: “Ik ben nog jong. Over twee, drie jaar kan ik eventueel aan een zege in de Tour of Vuelta denken.”