Vaardig verteld verhaal met sympathieke toonzetting

Bobby, Ned.2, 21.18-21.47u.

Sinds zijn laatste bioscoopfilm (Honneponnetje, 1988) viel van Ruud van Hemert weinig meer te vernemen. Hij zou vervolgens De Johnsons maken, maar na een luidkeelse ruzie trokken de producenten een andere regisseur aan, en de verdere plannen die Van Hemert in interviews aankondigde, hebben nog niet tot zichtbaar resultaat geleid. En verder kwam hij alleen naar buiten met een in Portugal gesitueerde cursus film-acteren - een logische stap, want hij heeft altijd geroepen dat daar in Nederland veel te weinig van deugt.

Opmerkelijk derhalve, dat de TROS vanavond een korte Nederlandse film uitzendt, waarvan Ruud van Hemert niet alleen (onder de firmanaam Pretty Pictures) de producent is, maar ook (onder het pseudoniem Rudy Fehr jr.) één van de hoofdrolspelers. Bobby, geschreven door Willeke Frima en geregisseerd door Ineke Houtman, is het vaardig vertelde verhaaltje van een veertienjarige jongen en zijn hond, laverend tussen zijn vader-met-vriendin en zijn alleenstaande moeder-met-rancune. Van Hemert is die vader en hij speelt het rolletje lang niet slecht: een beetje kortaangebonden, een beetje luidruchtig, maar geen platte bruut.

Opmerkelijk is trouwens ook de sympathieke toonzetting van het filmpje, want op zijn eigen produkties zette Van Hemert tot dusver een heel andere signatuur. Zijn eerste successen, Schatjes! en (in mindere mate) Mama is boos! droegen die uitroeptekens niet voor niets. Ze waren grotesk en op een aanstekelijke manier onbehouwen. En hoewel in de tienerklucht Honneponnetje die frisse brutaliteit het had verloren van opzichtig effectbejag, bleef Van Hemert trouw aan de burleske uitvergroting. Maar van die voorliefde is in Bobby niets terug te vinden, of het moet het openingsbeeld zijn van de vader die met zijn gymschoen in de hondepoep trapt en shit! mompelt.

Ineke Houtman maakte eerder kinderprogramma's voor de VPRO en ook Bobby is in feite een film voor een jeugdig publiek, in het voetspoor van respectabele filmers als Karst van der Meulen en Ben Sombogaart. Raar van de TROS om zo'n produktie, tussen Te land ter zee en in de lucht en Aktua, in het hart van de avond te plaatsen.