Bettine Vriesekoop spreekt haar veto uit over Kantebeen

SCHEEMDA, 15 MAART. En eindelijk deed Bettine Vriesekoop haar mond open. Zij was zo ongeveer de enige die zich nog niet had uitgelaten over de "affaire-Vlieg/Hooman'. Haar woorden na de Nederlandse Top 12-winst kwamen hard aan. Hard voor de technisch directeur van de tafeltennisbond Jan Vlieg, maar vooral voor Mirjam Hooman. En nóg harder voor Hoomans "vertrouwensman' Frits Kantebeen.

Kantebeen dient, in de optiek van de Europese kampioene, te verdwijnen uit de buurt van de nationale tafeltennisploeg. “Hij moet beslist wegblijven bij de wereldkampioenschappen in Gothenburg. Zijn aanwezigheid veroorzaakt alleen maar onrust. Het is slecht voor het functioneren van de nationale ploeg als Kantebeen in de buurt is”, aldus Vriesekoop. Ze bezigde in haar bijna-monoloog de woorden “poppenkast” en “kindercrèche” om aan te geven hoe ze over de situatie rondom Kantebeen denkt.

Kantebeen deelde inmiddels vanochtend mee dat hij niet zal meegaan naar Gothenburg. Dat heeft volgens de trainer niets te maken met de opmerkingen van Vriesekoop te maken, maar met financiële redenen.

Waar Vlieg de laatste jaren krampachtig zweeg, met het oog op de gevoelige onderlinge verhoudingen, daar schonk Vriesekoop klare wijn. Met in haar "bagage' een beladen verleden met ex-trainer Gerard Bakker ziet ze al enige tijd een vrijwel identieke situatie rondom Frits Kantebeen. De sekte-achtige opstelling van de pupillen van de Leidse trainer heeft er inmiddels toe geleid dat Mirjam Hooman een bijna paranoïde gedrag tentoonspreidt richting buitenwacht.

Gespeend van elke vorm van zelfkritiek legt Hooman zelfs de meest voorzichtige uitspraak van bondscoach Vlieg uit als een aanval op Kantebeen. Ze staat niet open voor andere meningen dan die van haar coach, die het volgen van een trainersopleiding altijd zonde van zijn tijd heeft gevonden. Met de jeugdige Melisa Muller heeft Kantebeen inmiddels een tweede tafeltennisspeelster met internationale potentie onder zijn hoede. In de traditie van Gerard Bakker predikt Kantebeen, die destijds als actief speler alle sportiviteitsgrenzen overschreed, ook bij de tot voor kort zo vrolijke lachebek Muller (18) wantrouwen jegens de buitenwereld.

Vriesekoop sprak gisteren uit wat vrijwel de hele tafeltenniswereld openlijk en Jan Vlieg diep in zijn hart al lang vinden. Maar de technisch directeur van de tafeltennisbond, aan wiens stoelpoten de laatste tijd flink wordt gezaagd, is de laatste tijd behoorlijk uit vorm. Hij zette afgelopen dinsdag Mirjam Hooman uit de nationale ploeg en hoewel er begrip is voor zijn daad werd hem een slechte timing verweten.

En in Scheemda, bij de Top 12, slaagde Vlieg er ook niet in om via daadkrachtige acties vertrouwen terug te winnen. Verder dan een gesprekje met Kantebeen kwam de Groninger niet. Het contact met Hooman liet hij over aan Jacques Tempelaars. De bondsvoorzitter heeft zo zijn bedenkingen over het instituut van de privé-coach: “Er moeten beslist grenzen worden gesteld. Als ze zich allemaal zo zouden opstellen als Bertus Keen (de vader van de internationals Gerdie en Trinko Keen, red) dan zouden er natuurlijk geen problemen zijn.”

Omdat hij de eerste was die als privé-coach opereerde had Gerard Bakker destijds het tij mee. Maar dat geldt niet meer voor Kantebeen. De tafeltenniswereld heeft schoon genoeg van de wantoestanden. De kans voor Kantebeen om internationaal nog in actie te komen lijkt na de uitspraken van Vriesekoop tot nul gereduceerd. Wat dat voor de toekomst van Hooman betekent, is nog onzeker. Hoewel ze zich beschikbaar heeft gesteld voor de tweede wedstrijd in de Superliga werd gisteren ook niet duidelijk of ze woensdag in Verviers ook in actie zal komen voor het beslissende duel tegen België.

De Nederlandse Top 12 leverde een moeizame overwinning op voor Bettine Vriesekoop. In de halve finale moest ze zelfs een 0-2 achterstand wegwerken tegen Emily Noor (3-2). In de eindstrijd tegen Gerdie Keen had ze geen problemen (3-0). Keen had eerder Mirjam Hooman geëlimineerd. Bij de mannen was de familie Keen wel succesvol, want Trinko versloeg de nationale kampioen Danny Heister in drie games. Derde en vierde werden Gerard Bakker jr. en Henk van Spanje. De laatste deelde mee wellicht terug te keren in de Nederlandse ploeg.