Kasparov ontsnapt aan dreigingen van Sjirov

LINARES, 13 MAART. Even hing de sensatie in de twaalfde ronde van het schaaktoernooi in Linares dan toch in de lucht. Met luttele minuten op de klok moest Garri Kasparov nog tien zetten doen in een stelling die hem helemaal niet beviel. In hemdsmouwen en met het bekende scala aan tics worstelde hij zich een weg door de venijnige dreigingen waarmee Aleksej Sjirov hem bestookte. Nadat de remise veilig was gesteld kon het brommen beginnen. Hij had de opening verkeerd behandeld, zijn stukken naar de verkeerde velden gedirigeerd, en hoewel hij nergens echt nerveus was geworden, kon hij onmogelijk tevreden zijn met deze partij.

In feite was Kasparovs gemopper een compliment aan het adres van zijn Letse tegenstander. Sjirov was er na twee eerdere nederlagen erg op gebrand om een keer een goede partij te spelen tegen zijn vroegere leermeester. Een wens die versterkt werd door de verjaardag van zijn vriendin en de bonus van zo'n tweeeneenhalf duizend gulden die toernooidirecteur Rentero op het hoofd van de wereldkampioen had gezet. Sjirovs uitgekiende openingskeus bleek een psychologische voltreffer, maar na afloop zal hij ongetwijfeld nog even teruggedacht hebben aan zijn woorden voor de partij. “Zo'n bonus is natuurlijk wel leuk, maar als ik win leg ik dat bedrag met plezier zelf op tafel.”

Met minstens zoveel genoegen had Kasparov uiteraard al met een ronde te spelen de ongedeelde eindzege opgeeist, maar erg veel kan er niet meer mis gaan. Zijn naaste belager, Anand, volgt op een vol punt achterstand. De 23-jarige Indier liet opnieuw zien wat een begenadigd schaker hij is. Ogenschijnlijk zonder enige geestelijke inspanning speelde hij Bareevs favoriet opening aan flarden.

Anatoly Karpov kan zich naast Anand voegen, maar dan zal hij eerst een ongemakkelijk toreneindspel tegen Vladimir Kramnik moeten redden. De oogappel van Kasparov bereikte met een keurig voorbereide variant spoedig gelijk spel, leefde zich uit in zijn geliefde eindspel en brak af met lichte winstkansen.

Jan Timman wilde voornamelijk prijzend spreken over de wijze waarop Ivantsjoek hem het punt afhandig had gemaakt. “De variant die ik koos is zeker speelbaar, maar hij kwam op de proppen met een aantal ongelooflijk inventieve zetten.” Helaas was Ivantsjoek ook de enige die de fantastische variant gezien had waarmee Timman remise had kunnen houden.