Mario Cipollini geeft concurrenten sprintles

VAISON-LA-ROMAINE, 12 MAART. Johan Capiot vloekte zijn omgeving stijf, Wilfried Nelissen was laaiend op zichzelf. Opnieuw waren de twee sprinters niet opgewassen tegen de onnavolgbare eindrush van Mario Cipollini. De Italiaanse wielrenner won gisteren in Vaison-la-Romaine zijn tweede etappe in Parijs-Nice. Met overmacht.

De (vijfde) rit over 210,2 kilometer had een tumultueus slot. Op anderhalve kilometer van de finish verbrokkelde een valpartij het peloton. Alex Zülle en Erik Breukink bleven weliswaar overeind, maar verloren wel elf seconden op Francis Moreau, die de Zwitserse klassementsleider tot acht seconden is genaderd en het verschil met Breukink (tweede) tot vier tellen reduceerde.

De perikelen van de klassementsrenners waren Cipollini een zorg, Capiot en Nelissen eveneens. Slechts de superioriteit van de Italiaan frustreert Capiot. Verleden jaar versperde de Italiaan de renner van Priem in Parijs-Nice ook drie keer de weg naar een dagprijs.

“Het is om dol van te worden. Ik had een goede positie, maar na de bocht voor de finish versnelde hij en het was alsof ik weer stilstond”, mopperde Capiot. Voor Nelissen was het dit seizoen de eerste keer dat hij het rechtstreekse duel met de Italiaanse krachtpatser aanging. En verloor. Maandag in Nevers kon de winnaar van de Omloop Het Volk zich niet in het gewoel mengen omdat zijn achterwiel in de finale blokkeerde.

“Ik heb te lang getwijfeld welk wiel ik zou pakken, dat van Ludwig of Cipollini. Dat was achteraf niet zo slim. Dat scheelde twee, drie meter,” gaf Nelissen toe. Vorig jaar won Cipollini drie etappes in de "Koers naar de Zon'. In Nevers, Roanne en Marseille, waar vandaag de finish ligt na een rit met de Mont Ventoux.

Once, dat gisteren Bruyneel met een blessure aan de achillespees verloor, had weinig moeite de koers te controleren. De bijna honderd kilometer durende vlucht van acht renners, onder wie Talen, Duclos-Lassalle, Wauters en Audehm, was niet verontrustend, ook niet toen de voorsprong ruim zeven minuten bedroeg en Audehm virtueel leider was. Het bleek een juiste taxatie, want vijftien kilometer voor de aankomst kwam een einde aan het avontuur.

In de tweede rit van de Tirreno-Adriatico heeft Maurizio Fondriest zijn derde seizoenwinst behaald. In de sprint klopte de Italiaan Jesper Skibby. De Deen mocht als troost de leiderstrui aantrekken, omdat de jonge Duitse leider Zabel acherstand opliep. Steven Rooks handhaafde zich in de voorste gelederen. De vorm geeft hem hoop voor de klassiekers.

De beslissing in de rit van Fiuggi naar Isola del Liri viel na 115 kilometer. In de afdaling van de 487 meter hoge "Boville Ernica' brak het peloton in stukken door een tempoversnelling van de Italiaan Moreno Argentin. Tot dan hadden de renners het kalmaan gedaan en had Zabel nog enkele bonificatieseconden weten te behalen in een tussensprint. De twee extra seconden zouden de Duitser niet baten, toen de strijd echt ontbrandde. Met nog 60 kilometer te gaan kwamen 22 man voorop, van wie Skibby uit de ploeg-Priem en de Italianen Argentin en Fondriest de voornaamsten waren. Even later sloten nog drie man aan: wereldkampioen Bugno, zijn landgenoot Gusmeroli en Rooks.

Grote afwezige in de groep van 25 was leider Zabel. Zijn ploeg staakte de achtervolging toen de winnaar van woensdag het tempo van zijn ploegmaten niet meer kon volgen. De koplopers kregen een maximale voorsprong van 52 seconden, maar die slonk in het zicht van de finish tot slechts zeven tellen, doordat de ploeg van Sörensen, de winnaar van de vorige Tirreno, het tempo omhoog joeg.

In de slotfase probeerden Bugno en Giovanetti beurtelings nog alleen aan te komen, maar het werd uiteindelijk een overwinning voor Fondriest. De man die in 1987 bijna toevallig wereldkampioen werd - in de sprint reden Bauer en Criquielion elkaar in de wielen - is na twee jaar bij Peter Post weer terug in Italiaanse dienst. Het doet hem blijkbaar goed, want hij won al etappes in de Ruta del Sol en in de Siciliaanse Wielerweek.